"Przebudzenie o północy" Lara Adrian

Lara Adrian Przebudzenie o północy

Tom trzeci serii Rasa Środka Nocy

Eliza Chase pięć lat wcześniej straciła męża, który był wysoko postawionym urzędnikiem Mrocznej Przystani. Parę miesięcy temu został zabity jej jedyny syn Camdem, który pod wpływem narkotyku stał się Szkarłatnym. Postanawia pomścić jego śmierć. Opuszcza bezpieczne schronienie i poluje na Sługi, którzy są pozbawionymi duszy ludźmi - sługusami Szkarłatnych. Jednak coraz trudniej jest jej zapanować nad swoim darem (słyszeniem złych myśli ludzi), który w pobliżu sług staje się powodem potwornego bólu głowy i wyniszczenia organizmu. Podczas jednego z polowań, niepostrzeżenie zapada wieczór, a ona ma na ubraniu krew ofiary. To ściąga na nią atak Szkarłatnych. Z opresji ratuje ją zdziwiony Tegan. Należy on do pierwszego pokolenia i jest jednym z najbardziej niebezpiecznych wampirów. Wydaje się, że jest on pozbawiony uczuć i robi wszystko aby tą opinię utrzymać. Jednak także on skrywa dawną tragedię. Mogą sobie wzajemnie pomóc.
Eliza zdobywa paczkę, na której bardzo zależało Markowi - przywódcy Szkarłatnych. Jest to dla niej śmiertelnie niebezpieczne, a wrogowie znają jej twarz. Paczka zawiera stary dziennik zapisany dziwnymi symbolami. Tegan zabiera ją do kwatery Wojowników. Wykorzystując swoje znajomości wyruszają w celu wyjaśnienia zagadki do Berlina. Zanim jednak to nastąpi Eliza zawrze z Teganem pewien pakt... Wszystkie wydarzenia prowadzą do konfrontacji między Elizą, Teganem, Lucanem, a Markiem. Kto przeżyje?
Ta część bardzo mi się podobała. Oprócz wątku miłosnego dla dorosłych, rozbudowana została fabuła. Jak tak dalej pójdzie, to następne części mogą okazać się równie ciekawe. Cieszę się, że ta dotyczyła Tegana (który pod wpływem dotyku potrafi czytać myśli i uczucia), bo to on w pierwszej części wydał mi się dosyć charakterystyczną i interesującą postacią. 

"Szkarłat północy" Lara Adrian

Lara Adrian Szkarłat północy

Część druga serii Rasa Środka Nocy

Doktor Tess Culver prowadzi przychodnię weterynaryjną. W związku z natłokiem prac zostaje dłużej w pracy. W pewnym momencie słyszy odgłosy dochodzące z zaplecza. Widzi tam rannego, zakrwawionego mężczyznę. Chce mu pomóc, ten jednak szybko wykorzystuje okazję i zagłębia kły w jej szyi. Mówi, że jej nie skrzywdzi, ale Tess nie poddaje się bez walki. Goniony zbliżającym się wschodem słońca wymazuje jej pamięć. Jednak w momencie, gdy napił się jej krwi związał ją z sobą. Dopiero chwilę później Dante zauważa, że ma ona na dłoni znamię, które świadczy, że jest Dawczynią Życia. Dla Wojownika to problem i stan, którego nie chciał, a Tess wcale nie jest mu obojętna. Pragnie ją bronić i wraca, problem stanowi powiązany z światem przestępczym Ben Sullivan...
Wojownicy - obrońcy Rasy, mimo zniszczenia ośrodka Szkarłatnych w ruinach szpitala psychiatrycznego, ciągle muszą toczyć z nimi wojnę. W kwaterze Wojowników zjawia się Sterling Chase z Mrocznych Przystani, który prosi Zakon o pomoc w odnalezieniu zaginionych chłopców i pozbyciu się dilerów karmazynu - narkotyku, który w krótkim czasie zmienia wampiry w rządnych krwi Szkarłatnych. Za wszystkim prawdopodobnie stoi brat przywódcy Wojowników Lucana -  Marek. Intencje Sterllinga nie są do końca jasne. Część z nich stanowi Eliza...
W tej książce poznajemy paru nowych bohaterów, jednak stanowi ona dalsze losy także tych z części pierwszej. Poznajemy także nowe talenty Dawczyń Życia. Tess okazuje się osobą, która potrafi leczyć dotykiem, a Eliza słyszy wszystkie złe myśli ludzi. Fabuła sprawia, że nie jest to zwykły romans i na pewno nie dla dzieci.

"Pocałunek o północy" Lara Adrian

Lara Adrian Pocałunek o północy

Tom pierwszy serii Rasa Środka Nocy.

Lara Adrian za tą powieść została uhonorowana nagrodą księgarń Borders Books Award 2007 dla najlepszego debiutu. Odniosła sukces także w innych krajach. Gatunek, który reprezentuje to romans paranormalny.
Główną bohaterką jest zaczynająca karierę fotograficzną Gabrielle Maxwell. Na zdjęciach stara się uchwycić piękno miejsc, które mało kto zauważa. Najczęściej są to ciemne zaułki i opuszczone fabryki Bostonu. Sama nie wie, co ciągnie ją w takie miejsca. Razem z przyjaciółmi świętuje swój sukces i sukces galerii przyjaciela, który wystawił jej prace. Trafiają do nowo otwartego klubu La Notte. Przyjaciele dobrze się bawią, ale Gabrielle czuje się nie na miejscu i ma złe przeczucia. Dostrzega rzeczy, których inni nie zauważają. Jej uwagę zwracają mężczyźni w czerni. Gdy wychodzi wcześniej z klubu jest świadkiem pewnego incydentu, w końcu zauważa w ciemnym zaułku jak grupa sześciu mężczyzn zabija chłopaka i pije jego krew. Przy pomocy błysku flesza z aparatu telefonu, udaje jej się uciec. Świadkiem tego wydarzenia jest Lucan Thorne. Należy on do Wojowników i zabija prawie wszystkich sprawców morderstwa. Od pierwszej chwili czuje coś do Gabrielle i podąża za jej zapachem, pragnie ją chronić i chce by była jego. Ona jedzie na policję i zgłasza co widziała. Nikt nie traktuje jej poważnie, ciała nie ma, a zdjęcia są nieostre. Parę dni później w jej mieszkaniu pojawia się Lucan i podaje się za policjanta. Nie pozostaje jej obojętny... Niektóre plany Thornea krzyżuje odkrycie, że jest ona Dawczynią Życia. Czy rozsądek i obowiązek wygrają z miłością?
Autorka stworzyła świat wampirów, który jednak różni się od stereotypu. Rasa, to właściwie pradawni przybysze z kosmosu, którzy nauczyli się żyć wśród ludzi. Wampirem nie zostaje się przez przemianę, ale przez urodzenie. Rodzą się tylko męscy potomkowie. Matką może zostać tylko Dawczyni Życia, która ma specyficzne DNA. Taki związek między nią, a wampirem trwa wieczność. Każdemu członkowi Rasy grozi nałóg krwi i stanie się takim jak Szkarłatni, którzy nigdy nie mają dość krwi i bez skrupułów mordują ludzi i pragną nad nimi zapanować. Zakon Wojowników próbuje się im przeciwstawić i zabić, bo tylko w ten sposób mogą innych uwolnić od szaleńców. Jak prawie w każdej książce śmiertelnym zagrożeniem dla wampirów jest słońce. Są oczywiście także znakomitymi kochankami, a wątki erotyczne są dosyć mocno rozbudowane w książce, to powoduje, że jest ona raczej dla dorosłych.

"Zabójca umarłych" Tanith Lee

Tanith Lee Zabójca umarłych

Tajemniczy, kulejący i odziany w czerń Parl Dro, zwany także Królem Mieczy przemierza drogi i pozbywa się żywomorów z doczesnego świata. Budzi strach. Jest zarówno oczekiwany jak i nienawidzony. Pewnego dnia trafia do domu na wzgórzu, gdzie mieszkają dwie siostry Cilny i Ciddey Soban. Jedna z nich jest nie żyje, a druga, która znała się trochę na czarach i ziołach przywołała ją do życia. Parl Dro niszy łącznik wiążący ją ze światem żywych i duch znika. Zrozpaczona siostra planuje się zemścić, topi się i wraca jako żywomór. Świadkiem wydarzeń jest Myal Lemyal, który podąża za Królem Mieczy do miasta umarłych Ghyste Mortua, zwanego kiedyś Tulotef. Podobno jego granic nie może przekroczyć żywy człowiek. Za nimi idzie żerująca na Myalu i pełna nienawiści Siddey...
Tanith Lee jest autorką wielu książek, a także scenariuszy. W Polsce wydano znikomą tego część. Pisze zarówno dla dzieci jak i dorosłych. Jest to pierwsza jej książka z którą się zetknęłam.  Z pewnością jest ona ciekawa, tajemnicza, a zakończenie zaskakujące. Poruszono wiele problemów, które w naszym realnym świecie są nadal aktualne. Podoba mi się styl pisania autorki, która oddaje klimat opisywanych miejsc, a wszystkich tajemnic nie wyjaśnia do końca, pozostawiając pewne niedopowiedzenia (np. wątek Cinnabar). Zakończenie książki może być początkiem następnej opowieści.

'Szepty Dzieci Mgły i inne opowiadania" Trudi Canavan

Trudi Canavan Szepty Dzieci Mgły i inne opowiadania

Książka stanowi zbiór opowiadań, które Canavan pisała w różnych latach. Pierwsze z nich to Szepty Dzieci Mgły. W 1999 roku dostało one nagrodę "Aurealis". Główną bohaterką jest sora Velarin Initha, która kiedyś pracowała na dworze, a obecnie dzięki swoim ponadprzeciętnym zdolnością ochrania karawanę. Dzięki niej wielu ludziom udaje się przeżyć. Mając możliwość powrotu do luksusowego życia w królewskich kręgach, pozostaje przy karawanach. Dostrzega błahość problemów dworskich i swoje czarodziejskie umiejętności woli wykorzystywać w lepszym celu. Mamy tu także problem poczucia niskiej wartości i wpływu ludzkiej opinii na nas i na innych.
Drugie opowiadanie do Szalony Uczeń. Opowiadanie ze świata Czarnego Maga. Jeżeli ktoś czytał już Trylogię Czarnego Maga miał okazję poznać tą historię. Mamy tutaj ucznia Tagina, który uczy się czarnej magii, a następnie zabija swojego nauczyciela. Posiadanie mocy tak mu się podoba, że ucieka przed Gildią, morduje innych magów, a także całe wioski, by stać się jeszcze silniejszym. W końcu trafia do pałacu w Imardinie, a jego moc jest nie do pokonania. Jedyną osobą, do której coś czuje jest towarzysząca mu siostra Indria. Po wielkich rozterkach decyduje się w końcu zakończyć destrukcyjne działania brata. Podaje mu truciznę i ginie razem z nim. Uwolnienie mocy powoduje zniszczenie znacznej części miasta. Spotykamy się tu z problem miłości, lojalności i uczciwości. Okazuje się, że nie dla każdego może być dostępna wyższa magia.
Kolejne opowiadanie to Markietanka. Reny bierze udział w Konkwiście, czyli pozornym jednoczeniu krajów poprzez działania wojenne. Do swojego namiotu przygarnia markietankę Kalę, która oprócz pomocy np. w przygotowaniu posiłków, pełni i "inne" usługi.   Okazuje się, że żyje ona tysiące lat, a młodość zyskuje dzięki pobieraniu energii, uwalnianej podczas śmierci człowieka. To samo czyni król czarownik Dael i z tego powodu rozpętał wojnę. Dochodzi do starcia... Mamy tu problem życia i śmierci, która czasami może być przez kogoś wyczekiwana.
Następne opowiadania dzieją się współcześnie. W Przestrzeń dla siebie, pojawia się tajemniczy pokój, w którym czas stoi w miejscu, a my możemy nadrobić wszystkie zaległości. Korzysta z tego nowa właścicielka domu, która tworzy wspaniałe obrazy, osiąga sukces i pieniądze. Pojawia się jednak i skutek uboczny. O tyle dni ile przebywa się w tajemniczym pokoju, o tyle się starzeje. Główna bohaterka, która jest autorką zapisków w swoim pamiętniku staje się więc młodą starą osobą.
Biuro rzeczy znalezionych, to historia, która zaczyna się od pozostawionej w pociągu parasolki. Mimo ostrzeżeń Proszę wziąć tylko to, co należy do pani, Trinity Hunder nie znajdując swojej parasolki, zabiera z biura rzeczy znalezionych inną, zakurzoną, po którą nikt już się raczej nie zjawi. To niesie ze sobą pewne konsekwencje. Gdziekolwiek się znajduje pada deszcz, a sytuacja znaczne się pogarsza. Nie zanosi jednak tego deszczu, tam gdzie by był potrzebny, a jedynie oddaje parasolkę.
Wszystkie opowiadania są bardzo ciekawe. Do każdego dołączone jest krótkie posłowie autorki. Mają one różne formy i różną tematykę. Jedne dzieją się w wymyślonym świecie, inne są jak najbardziej współczesne. Można je czytać nie tylko jako pewno rodzaju historie, ale także zagłębiać się w ich  przesłanie i sens.

"Łotr" Trudi Canavan

Trudi Canavan Łotr

Druga część Trylogii Zdrajcy.

Lorkin dalej pozostaje w Azylu. Mówczyni Kalia pragnie posiąść uzdrowicielską moc Lorkina. Uprowadza go, pozbawia siły i wbrew jego woli odczytuje myśli i poznaje tajniki uzdrawiania. Z opresji ratuje go Tyvara i Savara. W zamian za kradzież wiedzy, Lorkin poznaje tajemnicę wytwarzania magicznych klejnotów. Otrzymuje także specjalnie polecenie od Królowej Zdrajczyń, by negocjował porozumienie między Zdrajczyniami, a Krainami Sprzymierzonymi. Tyvara odprowadza go przez góry. Wyznają sobie miłość i Lorkin uczy się "śmierci kochanków".
Nowym asystentem Dannyla w Sachace zostaje uzdrowicielka Merria. Jako Ambasador Elyne do Arvice przybywa Tayend. Komplikuje to sprawy Dannyla z ashaki Achati. Cała trójka wyrusza na ziemie plemion Duna w poszukiwaniu wiedzy na temat dawnej magii, a zwłaszcza kamienia magazynującego. Strażnicy Wiedzy udzielają informacji tylko Ambaadorowi Gildii.
Sama Gildia Magów także zmaga się z problemami. Jednym z nich są Lilia i Naki, które same uczą się czarnej magii. Naki przy jej pomocy zabija swojego ojca, a winę zrzuca na Lilię. Posiadając dawny pierścień matki, który blokuje czytanie myśli, wprowadza Soneę w błąd i nie przyznaje się do posiadanych umiejętności. Zaczyna współpracować z Skellinem. Próbuje zabić swoją dawną przyjaciółkę.
Z więzienia wydostaje się matka Skellina. Cery i Sonea próbują zastawić na niego pułapkę. Pomaga im córka Złodzieja Anyi, a także Dorrien, który zastępuje Regina.
Książka kończy się bardzo ciekawie, albowiem Czarny Mag Sonea wraz z pomocnikiem, ma wyruszyć do Sachaki i w tajemnicy pertraktować z Zdrajcami. Jej obowiązki przejmie Czarny Mag Kallen. W tej części dużo miejsca poświęcono na uczucia, które mogą być zarówno piękne jak i krzywdzące dla innych. Dowiadujemy się także, kto posiada trzeci krwawy klejnot Akkarina. Teraz pozostaje jedynie czekać, aż ukaże się ostatnia księga - Królowa Zdrajców, a to dopiero w 2012 (według Wikipedii.

"Wielki Mistrz" Trudi Canavan

Trudi Canavan Wielki Mistrz

Trzecia księga Trylogii Czarnego Maga.

Sonea po wygranej walce z Reginem zyskała pewien szacunek. Nikt już jej nie dręczy. Nie może jednak zapomnieć tego co robił Akkarin i jego tłumaczenia o zagrożeniu ze strony Sachaki. Aby udowodnić jej, że nie kłamie, Wielki Mistrz zabiera ją podziemnymi przejściami do dzielnicy slumsów, gdzie więziony jest sachakański niewolnik, który w magiczny sposób mordował ludzi i pobierał od nich moc. Akkarin uczy Soneę czytać myśli wbrew woli danej osoby. Gdy odczytuje ona myśli niewolnika przekonuje się, że Wielki Mistrz mówił prawdę. Daje jej to dużo do myślenia. Akkarin opowiada jej historię swoich podróży i niewolnictwa w Sachace, a także jak nauczył się czarnej magii i jak długo zna swojego służącego Takana. Nowicjuszka o silnym poziomie magii postanawia mu pomóc. Na początku staje się podobnie jak Takan źródłem i użycza mu swojej mocy. Kiedy Akkarin zostaje ranny w walce, prosi go i w końcu przekonuje aby nauczył ją czarnej magii. Wybierają się do tunelów i przedostają do mieszkania, gdzie znajduje się Ichani. Sonea wykorzystując przypadkową okazję zabija ją czarną magią. Jednak przed swoją śmiercią Sachanka zdążyła zabić rodzinę maga w Gildii i zrzucić oskarżenie na Wielkiego Mistrza. Rada Gildii, aby potwierdzić oskarżenia przeszukuje dom Akkarina, podczas jego nieobecności i znajduje w pokoju Sonei zakazane księgi o czarnej magii, dostaje się także do piwnicy, gdzie dowodów czarnej magii jest znacznie więcej. Oboje zostają aresztowani. Na rozprawę przybywa król Kyralii. Wielki Mistrz wyjawia całą prawdę i mówi o powodach dla których używał czarnej magii, która kiedyś była nazywana wyższą magią. Ostrzega przed najazdem Ichanich. Gildia jednak nie wierzy w jego słowa. Odsyłają oboje do Sachaki, gdzie grozi im śmierć. Wyrok obwieszczają publicznie. Tym sposobem przyspieszają atak. Tylko Akkarin i Sonea mogą uratować Kyralię...
Trzecia księga jest jeszcze lepsza niż pozostałe. Mamy także wątek miłosny między dwójką głównych bohaterów, a zakończenie ... nieoczekiwane. Dawno nie czytałam czegoś, co "wchłonęło" mnie tak mocno. Ta książka wywołuje emocje! Polecam dla każdego.

"Nowicjuszka" Trudi Canavan

Trudi Canavan Nowicjuszka

Druga część Trylogii Czarnego Maga

Sonea rozpoczyna naukę w Gildii Magów. Niestety jako dziewczyna ze slumsów przez wielu nowicjuszy traktowana jest z niechęcią. Prym w dokuczaniu i intrygach wiedzie Regin. Sonea znajduje oparcie w swoim mentorze Rothenie, który traktuje ją jak córkę. Aby uwolnić się od klasy Regina, pilnie się uczy i zdaje egzaminy do grupy semestralnie wyższej. Niestety prześladowca wkrótce robi to samo. Poznaje także syna Rothena - Dorriena, który przyjechał w odwiedziny do ojca, a sam pracuje w przygranicznej wiosce jako uzdrowiciel. Zaczyna interesować się Soneą i pomaga w kłopotach z bandą Regina. Dannyl zostaje mianowany II Ambasadorem Gildii i wyjeżdża do Elyne. Na prośbę Lorena, później Rothena zaczyna poszukiwać śladów przeszłości Wielkiego Mistrza. Poznaje także Tayenda - uczonego z Wielkiej Biblioteki w Elyne, który pomaga mu w poszukiwaniach. Wkrótce dowiadujemy się o preferencjach Dannyla.
Wielki Mistrz Akkarin wyczytuje z myśli swojego przyjaciela i zarazem administratora Lorena, iż wie on o jego praktykach czarnej magii. Tworzy dla niego krwawy pierścień, by mógł słyszeć i widzieć wszystkie myśli i czyny Lorena. Żąda opieki nad Soneą i czyni ją swoją nowicjuszką. Grozi Rothenowi, że zabije dziewczynę jeśli on go wyda, a Sonei, że zabije Rothena. Decyzja przyjęcia nowicjuszki wzbudza wielkie zainteresowanie i zazdrość w Gildii. Niestety pozorny spokój trwa krótko i Regin znów zaczyna atakować. Ma do pomocy coraz więcej osób, a Wielki Mistrz nie reaguje. W końcu Sonea za namową Dorriena wyzywa Regina na pojedynek na arenie...
Ten tom jest tak samo ciekawy jak poprzedni. Na końcu Sonea znowu dowiaduje się czegoś o Akkarinie. Nadal mu jednak nie ufa. Zaletą książki jest to, iż nie mogę przewidzieć jej akcji i naprawdę mnie "pochłania".

"Gildia Magów" Trudi Canavan

Trudi Canavan Gildia Magów

Pierwsza część Trylogii Czarnego Maga

Sonea jest dziewczyną ze slumsów wychowywaną przez ciotkę i wója. Dowiadując się o zasadzce, którą gwardziści przygotowali na jej dawnych znajomych, chce ich ostrzec i przypadkowo znajduje się w centrum zamieszek. Co roku obchodzone jest święto Czystki, gdy magowie oczysczają ulice Imardinu z włóczęgów i żebraków. Zagniewana Sonea rzuca kamieniem w maga i przypadkowo posługuje się magią. Tworzy się wielkie zamieszanie, a magowie przez pomyłkę zabijają chłopca. Dziewczyna z pomocą przyjaciela Cerrego ucieka, przekonana, że magowie chcą ją zabić. Odtąd jest poszukiwana przez Gildię, która ostrzega, że jeżeli nie nauczy się kontroli nad swoją mocą to zginie. Pomagają jej Złodzieje, a magowie mają wielkie problemy z jej zlokalizowaniem. Niezauważona zakrada się nawet z Cerrym na teryny Gildi, gdzie jest świadkiem niedozwolonych praktyk, którymi posługuje się Wielki Mistrz. Nie zdaje sobie jednak sprawy z tego co widziała. W końcu magia zaczyna przejmować kontrolę i Sonea traci nad nią kontrolę stanowiąc zagrożenie dla wszystkich. Zostaje schwytana przez Gildię. Opiekę nad nią roztacza Rothen, który traktuje ją jak córkę i namawia na rozpoczęcie nauki w Gildii. O tę możliwość walczy również Fergun, który był ofiarą kamienia rzuconego przez Soneę i twierdzi, że jako pierwszy zauważył jej talent. Aby osiągnąć cel nie waha się nawet przed szantażem i uwięzieniem Cerrego. Podczas czytania myśli Sonei Administrator Gildii Lorlen przypadkowo odkrywa sekret Akkarina - Wielkiego Mistrza...
Bardzo dobrze scharakteryzowano miasto Imardin z jego wszystkimi bogatymi i biednymi dzielnicami, oraz licznymi tunelami. Wspaniale przedstawiono bohaterów, którzy nie są jednoznaczni. Warto przeczytać tę książkę. Mnie "wciągnęła" i nie dziwię się, że cały cykl ma taką popularność. Już nie mogę się doczekać na przeczytanie kolejnej części. Jak we wszystkich książkach Canavan wydawanych w Polsce także i tu okładka jest interesująca, a nawet intrygująca.

"Uczennica Maga" Trudi Canavan

Trudi Canavan Uczennica Maga

Prequel Trylogii Czarnego Maga. 
Książka została napisana po wydaniu całej Tryologiii opisuje wydarzenia wcześniejsze. Autorka wyjaśnia sprawy, które zostały niedopowiedziane w poprzednich książkach o Kyralii.
Główną bohaterką jest Tessia - córka uzdrowiciela, która pomaga ojcu w wykonywaniu swoich obowiązków. W Mandryn (wiosce Mistrza Dakona) przebywa Sachakanin Tekada. Dokonuje on pobicia swojego niewolnika Hanary. Tessia wraz z ojcem zajmuje się jego leczeniem. Podczas jednej z takich samotnych wizyt Tessia musi zmagać się z "zalotami" Tekady. Nieświadomie posługuje się magią. W ten sposób zostaje odkryty jej talent magiczny, a Mistrz Dakon jest zobowiązany uczyć samorodną magiczkę. Dołącza do jego, prawie już wyedukowanego ucznia Jayana. Podczas wyjazdu magików do Imardinu, Tekada, który marzy o podboju Kyralii napada na przygraniczny Mandryn i morduje wszystkich bezbronnych ludzi. Na tym jego podboje się nie kończą, a Kyralianie muszą zjednoczyć się w walce z Sachaką.
Poznajemy także losy uzdolnionej magicznie Sterii, która po wielu latach, na życzenie ojca wraca do niego do Arvice. Dowiadujemy się jak  wygląda życie kobiet i niewolników w Sachace i jak powstały Zdrajczynie.
Okazuje się, że wojna może zmienić osobowość wielu ludzi i wyciągnąć z nich najgorsze rzeczy. Przykładem może być Narvelan. To jemu w końcu zawdzięczamy użycie kamienia magazynującego i powstanie pustyni na dużym przygranicznym obszarze Sachaki.
Jednak nawet w trudnych czasach możemy odnaleźć miłość i dobro. Jayan przyczynia się do założenia po wojnie Gildii, a Tessia wykorzystuje w innowacyjny sposób magię. Używa jej do leczenia. 
Uczennicę Maga początkowo dosyć nudno się czytało, a akcja toczyła się powoli. Dopiero gdzieś w połowie akcja trochę przyspieszyła i stała się ciekawsza. Dobrze oddano charakter bohaterów i ich dylematy moralne. Książka nie jest zła, ale raczej moją ulubioną nie zostanie.  Niezależnie od tego i tak z ciekawością przeczytam tak wychwalaną Trylogię Czarnego Maga.

"Głos Bogów" Trudi Canavan

Trudi Canavan Głos Bogów

Trzecia część serii Era Pięciorga
Auraya, która zrezygnowała z roli Białej, nadal pozostaje kapłanką i próbuje już się  nie sprzeciwiać bogom. Jest to bardzo trudne, ponieważ Huan stała się jej śmiertelnym wrogiem, a liczyć na pomoc może jedynie od Chaia. Bogini Huan rozkazała ludowi Si zaatakować Pentadrian. Ma to być zemsta, za intrygi, manipulacje i potajemne nawracanie, które stosowali Pentadrianie. Auraya może towarzyszyć Siye i ich leczyć, ale nie może wziąć udziału w walce. Tymczasem atak okazuje się pułapką i Si trafiają  do więzienia. Auraya przystaje na propozycję Neukana, że codziennie będzie uwalniał jednego Si,  jeżeli ona zgodzi się zostać. 
Piątą Białą zastępuje Emerhal. Brak jej jednak wrażliwości poprzedniczki. Częściowo jej sumieniem pozostaje doradca Danjin.
Mirar przebywa w Ithanii Południowej. Postanawia ujawnić swoją tożsamość. Na zaproszenie (którego nie może odrzucić) Czwartego Głosu Genzy wyrusza z nią do Sanktuarium. 
Neukan nie zamierza uwolnić Aurayi. Więzi ją w Pustce w podziemiach Sanktuarium. Nie mogąca korzystać z magii, jest bezbronna, poniżana i podupada na zdrowiu. Otuchy dodaje jej Mirar, z którym rozmawia poprzez senne łącze i jej zwierzątko veez, któremu udaje się przemknąć do więzienia.
Emerhal szuka Zwoju wspólnie z Myślicielami. Wkrótce odkrywa co go stanowi i udaje jej się go odczytać. Wspólnie z innymi dzikimi: Bliźniętami (Tamun i Surim), Mewą i Mirarem poznają sekret pozbycia się bogów. Czy Aurayi uda się uciec i będzie szóstą nieśmiertelną potrzebną do przeprowadzenia planu?
Cyrklianie wyruszają na wojnę z Pentadrianami. Wszystko nadzorują bogowie...
Ta część w porównaniu do poprzedniej jest bardziej '"wciągająca". Akcja toczy się szybciej, a my nie możemy doczekać się zakończenia. Cały cykl Era Pięciorga uważam za udany i warty przeczytania. Tłumaczenie wydaje mi się bardzo dobre, a z pewnością nie należało do łatwych ze względu na cały fantastyczny świat. Na końcu każdej części autorka umieściła słowniczek z nazwami zwierząt, roślin itd.

"Ostatnia z Dzikich" Trudi Canavan

Trudi Canavan Ostatnia z Dzikich

Druga część cyklu  Era pięciorga.
Po przegranej wojnie z Cyrklianami Pentadrianie postanawiają w bardziej pokojowy sposób przekonać innych do swojej wiary. Zabitego przez Aurayę Kuara zastępuje nowy Pierwszy Głos - Nekaun. Poznajemy także Reivan, która pomaga znaleźć wyjście z kopalni wycofującym się Pentadrianom i wkrótce zostaje towarzyszką Drugiego Głosu - Imenji. Leiard odchodzi z placu boju w towarzystwie prawdopodobnie ostatniej z Dzikich - wiedźmy Emerhal. Pomaga mu ona w rozpoznaniu swojej tożsamości. Okazuje się, że jest on Mirarem - założycielem Tkaczy Snów. Aurayę dręczą koszmary związane z bitwą. Ciągle widzi ciała zabitych, oskarżające ją o swoją śmierć. Wkrótce jej wielkim zmartwieniem staje się lud Si, którego opanowuje zaraza sercożera. Pomaga zwalczać chorobę. Spotyka swojego byłego kochanka Mirara, który  zaczął już leczyć chorych. Uczy on ją swojego daru uzdrawiania  i zostaje zdemaskowany przez bogów. Auraya jako jedna z Białych otrzymuje rozkaz zabicia Mirara...
W tej części dokładniej poznajemy także wodny lud Elai. Córka króla Imi, wykorzystując sytuację, ucieka swojej opiekunce i samowolnie wypływa z chronionego miasta. Zostaje porwana przez piratów. Na swej drodze spotyka również Pentadrian...
Emerhal zaczyna szukać innych Dzikich, czyli magicznie obdarzonych nieśmiertelnych, którzy ukrywają się przed bogami. Dowiaduje się o Zwoju Bogów i pragnie go odszukać.
Trudi Canavan w drugiej części nie stworzyła zbyt szybkiej akcji, ale odpowiedziała na szereg pytań, które nasunęły się po przeczytaniu części pierwszej. Rozbudowała więcej wątków i jeszcze dokładniej opisała ten wspaniały magiczny świat.

"Kapłanka w bieli" Trudi Canavan

Trudi Canavan Kapłanka w bieli

Jest to pierwsza część cyklu Era Pięciorgaopowiadającego o Ithanii. Era Pięciorga, to era w której rządy sprawuje pięciu bogów. Łącznikami z zwykłymi ludźmi jest pięciu Białych - magicznie uzdolnionych osobób, które zostały wybrane przez bogów i otrzymały liczne dary, w tym nieśmiertelność. 
Auraya  ma chorą matkę. Aby jej pomóc korzysta z zakazanych usług Tkacza Snów Leiarda. Zaprzyjaźnia się z nim i zostaje jego uczennicą. Poznaje tradycje i sposoby leczenia tkaczy snów. Cyrklianie i tkacze snów się nienawidzą. Tych pierwszych skłania do tego to, iż tkacze nie czczą ich bogów, a ci drudzy nie potrafią zapomnieć, że zabili oni ich przywódcę Mirara. Pewnego dnia Auraya wykazuje się inteligencją i odwagą, dzięki temu pomaga rozwiązać problem z Leven - ark. Jedna z Białych Mairae proponuje jej naukę i zostanie kapłanką.
Mijają lata. Auraya jest już dorosłą i inteligentną  kobietą, która posiada liczne "dary". Zostaje wybrana przez bogów jako piąta z Białych. Jej osobistym doradcą zostaje Danjin Spear. Po raz pierwszy od czasów dzieciństwa, ponownie spotyka Leiarda, który na jej prośbę zostaje doradcą w sprawach tkaczy snów i pomaga w podpisaniu przymierza. Auraya otrzymuje od bogów kolejny dar, którym jest latanie. Ułatwia jej to podróż do krain Siyee i negocjacje z tamtejszym latającym ludem. Główną bohaterkę dręczą rozterki związane z zakazaną miłością do Leiarda, który z kolei ma problemy z wspomnieniami łącza Mirara. Nad spokojnymi krainami zawisa niebezpieczeństwo, które stanowią Pentadrianie. Wieżą oni także w pięciu "prawdziwych" bogów i pragną zniszczyć wszelkich pogan. Pomagają im groźne bestie vorny. Świat Północnej Ithanii jednoczy się w walce...
Autorka nakreśliła wiele charakterystycznych postaci i nękających ich problemów. Stworzyła własny fantastyczny świat. Po przeczytaniu tej części pragnie się sięgnąć po następną i dowiedzieć się jakie są  dalsze losy bohaterów. To jest dopiero druga książka Canavan jaką przeczytałam i porównując ją do Misji Ambasadora, ta jest zdecydowanie lepsza. Polecam.

"Zielona Mila" Stephen King

Stephen King Zielona Mila

Właściwie po obejrzeniu ekranizacji Zielonej Mili w reżyserii F. Darabonta i wspaniałymi rolami m.in. Hanksa, Morsea i Duncana zaczęłam interesować się twórczością Stephena Kinga. W końcu po tylu latach przeczytałam tą, która spowodowała to całe zamieszanie. Warto zarówno obejrzeć film jak i przeczytać Zieloną Milę.
Coś co mnie zdziwiło, to fakt, że powieść ta była początkowo wydawana w odcinkach. Jest sześć części, z których każda ma swój tytuł. King planował kiedyś całkowite przerobienie książki na typową powieść, ale uważam, że szkoda na to czasu. Tą czytało się bardzo dobrze.
Narratorem i głównym bohaterem książki jest Paul Edgecombe. Obecnie ma 104 lata i przebywa w domu opieki Georgia Pines. Ma tu przyjaciółkę Elaine Connelly i wroga - pracownika ośrodka Brada Dolana. Paul zaczyna spisywać swoje wspomnienia. W tym celu cofa się do roku 1932 gdy pracował jako kierownik bloku E (śmierci) w więzieniu  Cold Mountain. Zielona Mila, to nazwa korytarza, który pokryty był linoleum w tym kolorze, a którym więźniowie udawali się w ostatnią drogę na spotkanie z "Starą Iskrówą". Równocześnie w więzieniu przebywają: Eduard Delacroix (zgwałcił i zabił dziewczynę, a dla zatarcia śladów przyczynił się do spalenia 6 osób), czarnoskóry olbrzym z wiecznie załzawionymi oczami -John Coffey (brutalnie zamordował dwie małe dziewczynki) i nieobliczalny,młody zbrodniarz William Wharton, który próbował już na wstępie zabić strażnika.  Niecodziennym gościem okazuje się wytresowana mysz zwana Panem Dzwoneczkiem, którą opiekuje się Delacroix. Zabawia ona wszystkich swoimi sztuczkami, a zwłaszcza toczeniem kolorowej szpulki i zajadaniem miętówek. Ekipa strażników Paul, Brutal, Harry i Dean są bardzo zgrani. Wyjątek stanowi nienawidzący wszystkich, oprócz siebie Percy  Wetmore, który ma znajomości u gubernatora.  Kolejnym zmartwieniem jest śmiertelnie chora na guza mózgu Melly - żona dyrektora Mooresa. Wszyskie te sprawy zostają z sobą połączone.
Największym, a zarazem najbardziej dziwnym i spokojnym więźniem jest John Coffey. Posiada on dziwną moc, dzięki której może uzdrawiać ludzi. Leczy Paula z jego dolegliwości, a na koniec dodaje coś jeszcze ... Dzięki niemu ożywa zadeptana przez Percego mysz. Nie jest to jednak ostatnie przewinienie tego tchórzliwego samoluba Wetmora. Specjalnie narusza regulamin egzekucji, do której został wyznaczony i z zemsty powoduje brutalną i bolesną śmierć Delacroix. Jest jeszcze problem chorej Melly. Strażnicy opracowują pewien ryzykowny plan, w któym ma wziąć udział Coffey. Czy plan się powiedzie? Czy człowiek, który czyni dobro może być zbrodniarzem? Czy Percy odpowie za swoje grzechy? A wreszcie najważniejsze pytanie, czy John Coffey przejdzie Zieloną Milę? Na te pytania z pewnością znajdziemy odpowiedź.
Stephen King napisał wspaniałą książkę, która rzuca inne światło na problem egzekucji. Poznajemy więźniów, którzy chociaż popełnili zbrodnie, w większości nie są jedynie postaciami negatywnymi. Delacroix sprawia wrażenie osoby, której psychika nie działa dokładnie tak jak powinna. Wydaje się zagubiony, samotny i spokojny. John Coffey ma problemy z pamięcią, boi się ciemności, jest właściwie nieprzystosowany do życia, ma nawet problem z zawiązaniem sznurówki. Jedynie całkowicie negatywną osobą jest Wharton, który każe do siebie mówić Billy Kid, a przez strażników jest zwany "Dzikiem Bilem". Zło czi się także po stronie "dobra" w osobie Percego. Dzięki Kingowi poznajemy realia lat 30-tych XX wieku w USA. Dowiadujemy się także jak wszechobecny w życiu białych Amerykanów był rasizm.

"Matki" Teodora Dimowa

Teodora Dimowa Matki

Sięgnęłam po książkę z ciekawości. Na tylnej okładce znalazłam informację, iż w 2006 roku zdobyła ona Grand Prix dla Literatury Wschodnioeuropejskiej, przyznawaną przez KulturKontakt, Bank Austria Creditanstalt oraz wydawnictwo Wiener. Po jej przeczytaniu nie poczułam się rozczarowana. Jednak jest to książka, która powoduje przemyślenia i nie polecam jej jako "czytadełka". Jest ona dosyć oryginalnie napisana, co początkowo powoduje trudności w czytaniu. Najczęściej brak typowego układu zdania, dialogi nie posiadają swojego tradycyjnego kształtu i przeplatają się ze sobą. 
Akcja toczy się w Bułgarii, czyli kraju autorki. Książka podzielona jest na rozdziały, które mają imiona swoich bohaterów. Początkowo możemy mieć wrażenie, że to zbiór różnych opowiadań, jednak wszystkie one są ze sobą powiązane. Główną osobą, która łączy wszystkie wątki jest Jawora - wyidealizowana i trochę metafizyczna nauczycielka, w której nastolatkowie mają pomoc i oparcie. Dzięki swojemu usposobieniu tworzy ona klasę, której obca jest przemoc, a uczniowie wzajemnie sobie pomagają. Jest ich powiernicą i przyjaciółką. Bardzo dokładnie poznajemy poszczególnych uczniów: Andreja, Dana, Aleksander, Nikoła, Dejan, Kalina. Dowiadujemy się jakie mają problemy, jakie są ich matki i cała rodzina. Ukazuje nam się obraz samotności i braku miłości. Pochodzą oni z różnych środowisk. Jedni są bogaci, inni biedni. Mamy problemy alkoholowe rodziców, rozwody, rozdzielanie rodzeństwa, kłótnie, bicie, głód, opiekę nad przewlekle chorymi, pogoń za pieniędzmi. Dzieci zostają z tym same i same próbują jakoś sobie radzić. Poznajemy matki, które wcale nie chcą nimi być, które mówią swemu dziecku, że się urodziło, bo za późno było na aborcję, które mówią dziecku, że zmarnowało im życie. Rodzice, którzy użalają się nad sobą, zamiast coś zrobić. Dzieci szukające oparcia w obcej osobie i ich nieogarniony żal, gdy ona odchodzi
Wszystkie "rozdziały" przeplatane są fragmentami przesłuchań uczniów przez policję. Dopiero na końcu dowiadujemy się co się dokładnie stało. Mnie zakończenie zdziwiło, ale to chyba dlatego, że raczej staram się być optymistką i może to naiwne ale lubię szczęśliwe zakończenia. Niestety nie zawsze tak jest w rzeczywistości. Dimowa dobrze ukazała realia Bułgarii po przemianach i bardzo dobrze scharakteryzowała problemy współczesnych rodzin.

"Poradnik globtrotera" Beata Pawlikowska

Beata Pawlikowska Poradnik globtrotera

Poradnik globtrotera to obowiązkowa pozycja dla osób, które wybierają się za granicę, zwłaszcza, gdy sami jesteśmy organizatorami swojego wyjazdu. Ta obszerna książka została podzielona na siedem części plus indeks. Większość treści stanowią opisy różnorakich chorób, ich przyczyn, objawów i sposobu leczenia. Nie brakuje również ciekawostek związanych z zdefiniowaniem choroby i pierwszych stwierdzonych zakażeń. Możemy się dowiedzieć na co się zaszczepić wyjeżdżając w różne rejony świata.
Oprócz tego Pawlikowska dzieli się z nami doświadczeniami swoich podróży. Doradza jak się spakować i przygotować do wyjazdu. Poznajemy tajemnice podróżowania samolotem i różnego rodzaju autobusami. Dowiadujemy się o sprawach kultury, religii i mentalności ludzi w danym kraju. Dzięki licznym poradom odpowiednio będziemy postępować  z wodą i chronić się przed różnego rodzaju "robactwem". 
Książka jest ciekawa, zwłaszcza w momentach osobistych refleksji autorki. Jednak liczne opisy chorób, na które właściwie nie mamy wpływu, mogą zniechęcić do podróży. Czytając o chorobach, miałam już oczywiście wszystkie możliwe symptomy (choć nie byłam w żadnych tropikach ). Poradnik ten na pewno stanowi ostrzeżenie przed bagatelizowaniem spraw  zdrowotnych, ale zarazem uczy, iż jeżeli nam na czymś bardzo zależy, to  czasami trzeba podjąć ryzyko. 

"Modlitwa za skazańca" Rafał Bogusławski

Rafał Bogusławski Modlitwa za skazańca

Edgar Gratiano jest pełen ideałów twórcą filmów. W końcu zaczyna odnosić sukces. Jego film zostaje z entuzjazmem przyjęty przez krytykę, a on trafia na szczyty. U jego boku stoi piękna kobieta, która go kocha i którą on kocha. Jednak sukces jednych, pociąga za sobą nienawiść drugich. Czy można dobrze ocenić człowieka? Nad głównym bohaterem zbierają się czarne chmury. W wyniku intrygi zostaje oskarżony i skazany za morderstwo producenta. Karę odbywa w więzieniu o zaostrzonym rygorze. Od swojego adwokata otrzymuje radę: Pamiętaj! Nie oceniaj ludzi zbyt pochopnie, bo może cię to drogo kosztować. Radzi mu też, by ciągle walczył i miał nadzieję. Więzienie całkowicie zmienia Edgara. Zaczyna się przystosowywać do rządzących tam praw. Zabija pierwszego człowieka. W wyniku porachunków więziennych gangów musi uciekać. Przyłącza się do grupy, która opracowała już plan. Coraz głębiej brnie w środowisko przestępcze. Zostaje płatnym najemnikiem. Podczas wykonywania zadania grupa zostaje wydana i tym samym skazana na śmierć. Gratiano udaje się wydostać z koszmaru i kiedy wydaje się, że wszystko zaczyna się układać, jego nadzieje zostają pogrzebane. Teraz zostaje mu jeden cel - zemsta. Drogę, którą kroczy wyznaczają ciała zabitych. Czy Edgarowi uda się jeszcze zostać... człowiekiem?
Książkę bardzo dobrze się czyta. Akcja jest szybka i zaskakująca, może czasami zbyt "amerykańska". Czegoś innego spodziewałam się po tytule, ale to co zastałam mnie nie rozczarowało. Autor dobrze zarysował charakterystykę bohaterów. Możemy prześledzić proces zmiany osobowości nie zagłębiając się w wielostronicowe naukowe wywody. Opisany świat ma dwa oblicza. Jest ostrzeżeniem przed zbyt pochopnym ocenianiem ludzi.

"Łazienka" Jean-Philippe Toussaint

Jean-Philippe Toussaint Łazienka

Toussaint porusza problemy egzystencji. Ta krótka książka ma dość nietypowy układ. Podzielona jest na trzy części, z których każda dzieli się na dziesiątki punktów. 
Narrator opisuje swoje przeżycia w sposób trochę beznamiętny. Przeżywa coś w rodzaju depresji. Zamyka się w łazience i nie chce jej opuścić, ciągle ogląda swoją twarz i mam wrażenie, że sam do końca nie wie czego chce. Poznajemy także jego żonę Edmondsson i problemy, które ich nękają. Oboje są ludźmi obracającymi się w kręgach nauki i kultury. On pracuje na uczelni, ona w galerii. Mamy także wątek Polaków, którzy odmalowują kuchnię. Częściowo akcja z Paryża przenosi się do Wenecji. Mamy także wątek zaproszenia na przyjęcie do ambasady Austrii. 
Ogólnie książka dotyka problemu codzienności i odnalezienia sensu i chęci do działania. Na pewno trzeba mieć odpowiedni nastrój, by ją przeczytać. Dotyka ona bardziej stanu ducha, niż ciała.

"Kolekcjoner dzieci" Sabine Thiesler

Sabine Thiesler Kolekcjoner dzieci

Książka porusza problem pedofilii i morderstw na tle seksualnym. Akcja rozbita jest na wiele lat i toczy się na terenie Niemiec i we Włoszech (Toskania). Pierwszym zamordowanym dzieckiem jest Benjamin Wagner. Rodzice nie potrafią pogodzić się z brutalną śmiercią chłopca, co ma wpływ na ich wzajemne stosunki. Jakiś czas później w Toskanii znika chłopiec bawiący się nieopodal domu nad strumieniem. Ciało nie zostaje odnalezione. 10 lat później jego matka Anne ponownie udaje się w rejon zdarzenia i kupuje tam dom. Nawet nie wie, że w tym momencie spotkała mordercę i jest bardzo blisko ciała syna. Okazuje się, że zaginionych dzieci jest więcej. Z Niemiec wraz z rodziną przyjeżdża komisarz Mareike, która  ma przeczucie, że niemieckie i włoskie morderstwa  łączy  wspólny sprawca. Prowadzi nieoficjalne śledztwo.
Autorka ukazuje ten trudny temat z perspektywy różnych osób. Wiemy co czuje morderca, ofiara, a także rodzice zamordowanych. Zbrodniarz zmienia swoje imię i nazwisko, wiemy jakie miał dzieciństwo. Z pozoru stwarza wrażenie osoby trochę dziwnej, ale w miarę sympatycznej, która odnawianie domów traktuje jak sztukę. Jest uważny za niegroźnego i potrafi manipulować ludźmi. Pragnie mieć kontrolę nad życiem i śmiercią. 
Książka z pozoru jest bardzo ciekawa, a zakończenie nieprzewidywalne. Jednak ja miałam problemy z jej czytaniem. Mimo interesującej fabuły, mnie po prostu "nie wciągała". Od samego początku wiemy kto jest mordercą, a akcja toczy się bardzo powoli, napięcie jest mało wyczuwalne. Jest to chyba pierwsza książka, której ekranizacja mogłaby być lepsza od oryginału. Może czuję się rozczarowana, bo spodziewałam się czegoś lepszego. Recenzja z okładki głosiła, że książka ... rozwściecza, szarpie nerwy, wstrząsa do głębi, porywa i sprawia, że poziom adrenaliny gwałtownie wzrasta. Po przeczytaniu pierwszych stron byłabym skłonna przyznać rację, ale później ... Ogólnie książka nie jest zła, ale raczej się jej nie czyta jednym tchem.

"Bez skrupułów" Harlan Coben

Harlan Coben Bez skrupułów

Kolejna książka Cobena, w której głównym bohaterem jest Myron Bolitar. W przeszłości był on znanym koszykarzem,  jednak dobrze zapowiadającą się karierę popsuła pechowa kontuzja. To znacznie zmieniło jego życie Pracował w FBI, ukończył studia prawnicze, a teraz jest agentem sportowym. Jego przyjacielem i wspólnikiem jest bogaty i dosyć nieobliczalny Win (Windsor Lockwood Trzeci).  Półtora roku wcześniej na terenie kampusu zaginęła studentka Kathy Culwer, która była siostrą dawnej miłości Myrona - Jessici. Teraz jego podopieczny, były narzeczony Kathy - futbolista Christian Steele, otrzymuje pismo pornograficzne z zaznaczoną stronę z ogłoszeniami sekstelefonów. Na jednym ze zdjęć znajduje się Kathy. Do tego dochodzą jeszcze dziwne telefony. Prosi swojego agenta o pomoc. Także Jessica, po latach spotyka się z Myronem. Chce aby pomógł w wyjaśnieniu sprawy zabójstwa jej ojca - lekarza sądowego. Policja uważa, że był to napad rabunkowy, ona jednak sądzi, iż ma to związek z zniknięciem lub zabójstwem Kathy. Okazuje się, że "pisma" otrzymały również inne osoby.
Powoli sytuacja zaczyna się wyjaśniać. Tropy wiodą do tajemniczej i tragicznej przeszłości siostry. Grono podejrzanych staje się coraz większe. Nawet pozornie przyzwoite osoby okazują się zamieszane w seksbiznes. Ginie najlepsza przyjaciółka Kathy. Co jednak ich wszystkich łączy? Czy Kathy żyje? Kto jest mordercą?
Jak zwykle u Cobena prawdę odkrywamy na samym końcu. Z reguły w książkach kryminalnych już po jakimś czasie domyślamy się, kto jest sprawcą zbrodni. Tutaj jest to niemożliwe. Przynajmniej ja do samego końca tego nie wiedziałam, a zabójca okazał się osoba, którą o to nie podejrzewałam.

"Prędkość" Dean Koontz

Dean Koontz Prędkość

Głównym bohaterem książki jest pracujący jako barman Billy Wiles. W przeszłości rozpoczął karierę pisarską, ale ta załamała się, kiedy jego narzeczona, w wyniku ztrucia zapadła w śpiączkę. To odebrało mu chęć pisania i odseparowało w jakimś stopniu od ludzi. Pewnego dnia za szybą swojego samochodu znajduje list: Jeżeli nie przekażesz tego listu policji i ich w to nie zaangażujesz, zabiję uroczą blond nauczycielkę gdzieś w okręgu Napa. Jeśli przekażesz ten list policji, zabiję zamiast tego starszą panią zaangażowaną w działalność charytatywną. Masz sześć godzin na podjęcie decyzji. Wybór należy do ciebie. Początkowo traktuje to jak żart, jednak następnego dnia groźba okazuje się faktem, a na niego czeka kolejny list. Morderca gra w dziwną grę, gdzie w ostateczności zagrożone jest życie Billa i jego ukochanej. Wszystkie dowody wcale nie prowadzą do zabójcy, który wie wszystko o Wilesie, przebywa w jego mieszkaniu, śledzi go i tworzy "inscenizację". W książce poruszono problemy odosobnienia, wyboru i sztuki. Każdy człowiek ma wpływ na swoje życie i to on dokonując lub nie dokonując wyborów w jakiś sposób o jego jakości decyduje. Każdy może się jednak stać obiektem zainteresowania socjopaty, na co nie mamy wpływu i czego nie jesteśmy w stanie przewidzieć. Czy główny bohater, który nie może liczyć na pomoc innych zacznie postępować w ten sam sposób, co morderca? Co jest dobre, a co złe? Czy dobro jest zawsze dobrem, a zło złem?
Jest to pierwsza książka Koontza, którą czytałam. Mi się podobała. Zaskoczyła mnie fabuła, choć nie ma tu szybkiej akcji. Po tytule spodziewałam się czegoś trochę innego. Nie wiem czy pozostałe książki autora są lepsze, czy gorsze, ale na pewno to kiedyś sprawdzę.

"Polska. Nawigator turystyczny"

Polska. Nawigator turystyczny Wyd. Carta Blanca

Już dosyć dawno kupiłam ten przewodnik, w ramach promocji w Biedronce  . Książka jest ładnie wydana. Zawiera mnóstwo zdjęć ciekawych miejsc w kraju. Bardzo przydatne okazują się mapy ogólne i szczegółowe. Do większych miast dołączono plany zabytkowego centrum z zaznaczonymi zabytkami. Opisy miejsc są najczęściej zwięzłe, ale zawierają najważniejsze informacje, łącznie z godzinami otwarcia, cenami i telefonami. Wiadomo, że niektóre z nich szybko się deaktualizują, ale jeżeli ktoś chce zawsze może sprawdzić to telefonicznie. Są też podane wybrane noclegi i restauracje (mnie jednak nie stać na noclegi za 100zł, a takie tam przeważają).  Na koniec mamy indeks nazw geograficznych i słowniczek turysty.
Nawigator, to dobra pozycja dla osób planujących wyjazd. Jeżeli jesteśmy zdecydowani na konkretny rejon lub miasto, to z pewnością mamy ułatwiony dostęp do informacji, co ciekawego znajdziemy w pobliżu (miejscowości, muzea, rezerwaty). Podróżując po Polsce czasami się dziwię, że odnajduję przepiękne miejsca, które są jednak mało znane. Ta książka w tym pomoże. Ma jednak zasadniczą wadę. Nigdy nie biorę jej ze sobą, bo do plecaka jest po prostu za ciężka. Jeżeli ktoś podróżuje samochodem nie stanowi to zbytniego problemu, ale dla mnie, kiedy najczęściej korzystam z dobrodziejstw PKP, PKS, busów i komunikacji miejskiej, to po prostu balast. Ale takie przemieszczanie ma swoje uroki np. czekanie na przystanku "na coś" co pojedzie (a rozkładów brak lub są całkowicie nieczytelne). Całe szczęście, że najczęściej znajdą się osoby, które bez problemu udzielą informacji. Problem jest wtedy, gdy dookoła łąki i las   

"Tajemnica willi Mimoza" Elizabeth Adler

Elizabeth Adler Tajemnica willi Mimoza

Na pustkowiu w pobliżu San Francisco zostaje odnaleziona dziewczyna. Z początku wydaje się, iż nie przeżyła ona upadku z znacznej wysokości. Okazuje się, że jest jednak inaczej. W końcu budzi się ze śpiączki. Nie pamięta jednak niczego ze swojej przeszłości i nie wie kim jest. Sprawą zajmuje się policjant Franco Mahoney i znana psychiatra Phyl Forster. Wszyscy się zaprzyjaźniają. Podczas hipnozy dziewczyna przypomina sobie różową willę i jakieś wydarzenie z przeszłości, którego jednak nie jest uczestnikiem. Mówi biegle po francusku. Zostaje nazwana Beą French. Wkrótce podejmuje pracę asystentki i wyjeżdża do Francji. Szukając rezydencji dla swojej bogatej pracodawczyni natrafia na tę, która wygląda jak z jej wspomnień. Wraz z nowo poznanym przyjacielem Nickiem zaczynają zagłębiać się w tragiczną historię willi. Tymczasem Phyl jedzie do Paryża na lekarską konferencję. Podczas lotu poznaje przystojnego i bogatego blondyna  Brada Kane'a. Jest to początek romansu. Czy te dwie sprawy jakoś się łączą? Kto okaże się mordercą?
Książka polecana jest przez wydawnictwo jako thriller romantyczny. Jest zagadka i jest miłość. Prawie od samego początku można domyślić się kto jest mordercą. Jedyny problem, to jak sprawa się rozwinie. Trafne wydaje mi się zdanie, które wypowiada detektyw: (...) Co ukrywa się za urodą, urokiem osobistym i drogimi ubraniami. Ci, którzy biją żony, znęcają się nad dziećmi, mordercy, są po prostu ludźmi jak ty i ja. Pozory czasem mylą i nie należy oceniać ludzi po wyglądzie.  O wartości człowieka nie świadczy wygląd, a jedynie jego działania i serce. Książkę dobrze się czyta, jest dobra dla odprężenia.

"Wakacyjna miłość"

Stefan Chwin, Irek Grin, Inga Iwasiów, Małgorzata Kalicińska, Krystyna Kofta, Wojciech Kuczok, Jacek Melchior, Anna Nasiłowska, Maria Nurowska, Jerzy Pilch, Ewa Siarkiewicz, Joanna Szczepkowska  Wakacyjna miłość

Wakacji czas, a więc przyszła i kolej na książkę, która będzie w jakiś sposób do nich nawiązywać.  Akcja toczy się w różnych regionach Polski i dotyczy osób w różnym wieku. Dosyć ciekawa jest współczesna interpretacja Lalki Prusa, a dokładnie miłości Wokulskiego do Izabeli. Opowiadania są różnorodne. Jedne dotyczą zdrady, inne miłości w starszym wieku, romansów lub pierwszej miłości, a także nawiązują do samotności i poszukiwań. Nie wszystko kończy się szczęśliwie. Mi najbardziej podobało się opowiadanie Kalicińskiej Second Hand (zdradzający mąż z przyjaciółką, konsekwencje ratowania samobójczyni), Nurowskiej Karaibski romans (internet, a realność i błahość uczuć), Siarkiewicz Szósty żywot Feniksa(wakacyjny tygodniowy odpoczynek od problemów rzeczywistości). Zwłaszcza to ostatnie zaskoczyło mnie zakończeniem.
Sięgając po Wakacyjną miłość miałam nadzieję na coś "wakacyjnego", czyli lekkiego i przyjemnego. Większość opowiadań nie spełniała jednak tego warunku i czytało się je trudno i ... nudno. Więcej w nich było filozofii, niż akcji. Trochę błędny wydaje mi się tytuł. Miłość kojarzy mi się z czymś, co jeżeli nie jest wieczne, to przynajmniej trwa przez dłuższy okres czasu. Tu właściwsze określenie dla tytułu to wakacyjne zauroczenie, czy romans. Coś, co w większości kończy się po tygodniu lub dwu urlopu na pewno nie jest miłością. Musi to przetrwać znacznie dłużej, by na to miano zasługiwać.

"Misja Ambasadora" Trudi Canavan

Trudi Canavan Misja Ambasadora

W końcu sięgnęłam po książkę zachwalanej przez znajomych Canavan. Misja Ambasadora stanowi księgę pierwszą Trylogii Zdrajcy, której akcja toczy się 20 lat później niż Trylogia Czarnego Maga i stanowi jej kontynuację. Najlepiej oczywiście byłoby przeczytać wcześniejsze książki, ale nawet bez tego nie miałam problemu ze zrozumieniem treści. Jednym z głównych bohaterów jest Lorkin - syn nieżyjącego już Wielkiego Mistrza Akkarina i Czarnego Maga Sonei, zamieszkujący rządzony przez Gildię Magów Imardin. Mimo sprzeciwów matki, wyrusza jako asystent Ambasadora Gildii, którym zostaje Mistrz Dannyl do Sachaki. Jednak pewne frakcje pragną  śmierci syna Akkarina. Życie ratuje mu niewolnica Tyvara, która okazuje się magiem Zdrajczyń. Wspólnie wyruszają do Azylu - tajnej górskiej siedziby organizacji, z której można już nigdy nie wrócić. Na jego poszukiwania wyrusza Mistrz Dannyl.
W samym Imardinie grasuje Łowca Złodziei, którym może być  "dziki" mag odpowiedzialny za  zabicie rodziny Złodzieja zwanego Cery ze Strony Północnej. Jest to przyjaciel Sonei z dzieciństwa. Czarny Mag Sonea może poruszać się jedynie po Gildii Magów i wychodzić do lecznic dla chorych, które prowadzi. Mimo tego ryzykuje i wspólnie z Mistrzem Reginem pomaga w poszukiwaniach "dzikiej".
Książkę bardzo dobrze się czyta. Canavan stworzyła fantastyczny świat, który jednak potrafimy dobrze zrozumieć, dzięki analogiom do świata współczesnego. Uważam, że może trochę zbyt mocno zaznaczyła wątek homoseksualny, ale jak najbardziej na miejscu wydaje mi się że jest handel gnilem, czyli narkotykami. Stworzyła fantazję, która wydaje się rzeczywistością. Książka może nie jest idealna, ale na pewno jak będę miała okazję sięgnę po jeszcze jakąś tej autorki. 

"Zemsta Nilu" Wilbur Smith

Wilbur Smith Zemsta Nilu

Jest to ostatni tom sagi egipskiej (wcześniejsze toBóg Nilu, Siódmy papirus, Czarownik). Egipt jest dotknięty licznymi plagami, a Nil zanika. StarzecTaita, który jest magiem i uzdrowicielem,  wraz z swoim młodszym przyjacielem i obrońcą Merenem przybywają do świątyni Saraswati, gdzie czarodziej w wyniku niebezpiecznego zabiegu dostępuje otwarcia Oka Wewnętrznego. Teraz jego moc wzrosła, a on widzi aury ludzi. Według przepowiedni na swej drodze spotyka innego maga Demetera. Ten wyjaśnia mu, że za wszelkim złem stoi sługa Kłamstwa - niebezpieczna i piękna wiedźma Eos. Wspólnymi siłami ustalają miejsce jej schronienia. Ma być to wulkan z wodą w pobliżu. Demeter uczy Maga jak niebezpieczna jest  Eos, ale wkrótce ginie przez nią zabity. Faraon Nefer wysyła Taitę wraz z niewielkim oddziałem w daleką drogę do źródeł Nilu, aby pokonać Eos i przywrócić urodzajność ziem Nilu.  Wiedźma na niego czeka, by pochłonąć jego moc i wiedzę. Na swej niebezpiecznej drodze na bagnach spotykają dzikie i prymitywne plemię Luo. Wśród nich znajduje się dziewczynka, której Taita nadaje imię Fenn. Jest ona wcieleniem jego zmarłej ukochanej - Królowej Egiptu Lostris.
Nie czytałam innych książek Smitha ale ta mnie rozczarowała. Chyba zraziłam się do niej na samym początku opisami fantazji erotycznych i "osobliwego" sposobu przekazywania wiedzy w świątyni. Spodziewałam się wspaniałej książki przygodowej, a ta zaczynała się jak Harlequin dla dorosłych. Może to zaważyło na tym, że od razu byłam źle do niej nastawiona. Książka nie jest trudna w czytaniu, ale nie ma w niej nic nadzwyczajnego. Są ciekawe momenty, ale z reguły wynik akcji jest z góry przewidywalny, a głowni bohaterowie niezwyciężeni. Jeżeli macie coś ciekawszego do czytania, to tę książkę można spokojnie pominąć.

"Ofiara w środku zimy" Mons Kallentoft

Mons Kallentoft Ofiara w środku zimy

Podczas mroźnej zimy na równinach  zostaje odnalezione okaleczone i powieszone na drzewie ciało ok. 160kg mężczyzny. Okazuje się nim, korzystający z opieki społecznej, Bengt Andersson. Są przypuszczenia iż morderstwo ma związek z pradawnymi wierzeniami i rytualną ofiarą midvinterblot.  Śledztwo prowadzą policjanci z szwedzkiego miasteczka. Do tej grupy należy także Malin Fors i Zacharias "Zeke" Martinsson. Przyglądamy się pracy policji od strony żmudnych przesłuchiwań i czasami błędnych tropów. Dziwnym zbiegiem okoliczności parę lat wcześniej opiekunka Bengta (która okazała mu wiele serca) Maria Murvall została brutalnie zgwałcona. Od tego czasu przebywa w zakładzie. Czy sprawy te się łączą?. Maria posiada trzech "notowanych" braci i jeszcze starszego brata przyrodniego. Wyobcowaną rodzinę w ryzach trzyma matka. Tymczasem kolejna osoba jest w niebezpieczeństwie...
Książka trochę nietypowo pisana, inny język, czasami prawie poetycki. Tekst przeplatany jest odczuciami zamordowanego, który obserwuje wszystkie działania z góry. Nie ma on jednak żadnego wpływu na to co się dzieje w rzeczywistości. Książka w dużej mierze o samotności i potrzebie miłości. Nawet główna bohaterka ma z tym problemy. Jest rozwiedziona, posiada nastoletnią córkę, ma okolicznościowego kochanka, czasami za dużo pije i często czuje się samotna, ma potrzebę prawdziwej bliskości drugiej osoby. Jeżeli chodzi o Bengta: "Wszyscy wiedzieli, kto to, ale nikt go nie znał".  Należał do osób, które zauważamy, ale się nimi nie interesujemy. Dużo miejsca poświęcono przeszłości i wpływowi wychowania, a czasami znęcania się nad dziećmi na ich przyszłe życie. I znowu mamy tutaj brak miłości i samotność. Samotność wśród ludzi.
Zainteresowałam się tą książką z uwagi na recenzję zamieszczoną na okładce. Według niej Kallentoft miał być dużo lepszy od Stiegia Larssona. Nie wiem, czy można ich porównywać. Dla mnie te książki są całkowicie inne i sposób pisania różny. Kallentoft ze względu na język wydaje mi się troszeczkę trudniejszy w czytaniu. Jest w moim odczuciu bardziej "duchowy". W książkach Larssona natomiast więcej się dzieje. Tu oglądamy śledztwo oczami policji, tam prowadzi je głównie dziennikarz. Ja cenię indywidualizm obydwu pisarzy.

"Rumunia" Witold Korsak, Jacek Tokarski, Dariusz Czerniak

Witold Korsak, Jacek Tokarski, Dariusz Czerniak Rumunia. Przewodnik ilustrowany

Przewodnik został podzielony na parę części. Pierwszą z nich stanowi "Rumunia w pigułce", czyli informacje o historii, geografii, ludności i informacje praktyczne. Kolejne związane są z położeniem terytorialnym, a więc znajdujemy tu wydzielony Bukareszt, a później krainy: Wołoszczyzna, Dobrudża, wybrzeże i delta Dunaju, Mołdawia, Maramuresz, Kriszana i Banat, Transylwania. Na końcu książki znajduje się indeks. 
Każde większe miasto zostało opisane pod względem historii i zabytków. Odnajdziemy także szczegółowe informacje praktyczne dotyczące m.in. komunikacji, informacji, noclegów i gastronomii poszczególnych miejscowości. Bardzo przydatny okazuje się także mini-plan centrum miasta z zaznaczonymi i opisanymi miejscami wartymi zobaczenia. 
Nie jestem w stanie wypowiedzieć się na temat aktualności podanych informacji dotyczących cen wstępów i godzin otwarcia instytucji, ponieważ chociaż niedawno wróciłam z Rumunii, to jednak byłam na wycieczce zorganizowanej przez biuro podróży i tym się po prostu nie przejmowałam. Z tego co mówił nasz pilot z roku na rok kraj ten "drożeje", więc za rok te informacje i tak będą nieaktualne. Jedyna rzecz, która mi bardzo w przewodniku przeszkadzała, to niedokładny indeks. Brakowało mi w nim możliwości szukania nazw miejsc w języku rumuńskim i polskim. W tekście było wymieniane nazewnictwo w dwóch językach, ale w indeksie tego brakowało. Nie ukrywam, że na początku stanowiło to dla mnie problem, gdy nie miałam pojęcia do jakiego regionu zaliczyć daną miejscowość, a pisownia była różna. Ogólnie przewodnik uważam za dobry i na pewno dzięki niemu poszerzyłam swoje wiadomości o tym kraju i jego zbytkach.
Zachęcam wszystkich do zwiedzenia Rumunii. Jest to naprawdę przepiękny kraj. Proszę nie ulegać stereotypom. Jest tak samo bezpieczny jak i każdy inny (chyba, że ktoś lubi ciemne zaułki, ale tych nawet w Polsce nie polecam). Trzeba się tylko pospieszyć, bo komercja coraz szybciej się zbliża. Teraz jest to jeszcze kraj kontrastów. Można zobaczyć owieczki pasące się na łąkach i krowy grzecznie idące poboczem. To jednak już tylko wiejskie tereny, miasta nie różnią się od naszych (chociaż Bukareszt ma chyba więcej linii metra niż Warszawa :) Zdziwiły mnie siedziby Banku ING w każdym większym mieście, oprócz tego te same sklepy i podobne reklamy co w Polsce.  Zabytki piękne (i te kolory!), a widoki przepiękne (polecam Szosę Transfogaraską) Jeszcze nie ma wielu turystów ale to się zmienia i niedługo zniknie ten spokój. Tylko ... Drakula będzie nadal straszył.