Lara
Adrian Welon
północy
Tom piąty serii Rasa
Środka Nocy
Tym razem głównym bohaterem książki zostaje Nikolai. Giną członkowie Pierwszego
Pokolenia, którzy są dużo silniejsi od swoich następców, Zakon uważa to za
robotę swojego wroga. Ponieważ wmieszani w to są wysoko postawieni urzędnicy
Mrocznych Przystani, Niko jedzie do Monterealu, aby odszukać wampira z Rosji
Sergieja Jakuta, którego kiedyś poznał. Żyje on w surowych warunkach głęboko w
lesie. Ma do dyspozycji swoich ochroniarzy do których należy m.in. dawczyni
życia, obdarzona specjalną mocą umysłu, dzięki której może powalać na ziemię, a
nawet zabijać wampiry - Renata. Wykorzystując podstęp pokonuje ona Niko,
który jednak nie zaprzestał jeszcze walki i wkrótce sytuacja się odwraca.
Zatarg kończy pojawienie się Jakuta, który zabiera Nika z sobą do domu. Jakut
nie zamierza się jednak współpracować z organizacją, chociaż niedawno, ktoś
chciał go zabić. Udaremniła to mała dziewczynka Mira, w której oczach można
zobaczyć swoją przyszłość, jednak każde takie działanie pogarsza jej stan
wzroku. Renata traktuje ją jak swoje dziecko, a Niko w oczach Miry widzi swój
związek z chłodną Renatą.
Niko dowiaduje się o mordowaniu ludzi dla zabawy przez Jakuta, widzi też, jak
pije on krew Renaty i sądzi, że łączy ich uczucie. Jednak największym wrogiem
Sergieja jest jego własny nieudolny syn. Planuje on przejąć interesy po ojcu.
Gdy Jakut ginie, Nikolai zostaje oskarżony o jego zamordowanie i zabrany przez
Agencję. Ta jednak nie zamierza przeprowadzić żadnego przesłuchania, a jedynie
umieszcza go w szpitalu dla Szkarłatnych, gdzie słudzy Dragosa torturami
próbują wyciągnąć od niego informacje o Zakonie. Posuwają się nawet do
przedawkowania krwi Niko, by popadł on w obłęd. Śmiertelnie chorego ze szpitala
ratuje Renata, która pragnie aby pomógł jej w odnalezieniu Miry, którą
syn Jakuta komuś sprzedał. Dla Zakonu najważniejsza jest jednak sprawa Dragosa,
a Niko staje przed dylematami, co jest dla niego najważniejsze.
Jak chyba w wszystkich częściach, także i tu Dawczyni Życia skrywa swoje
sekrety z przeszłości. Ma ona je jeszcze bardziej tragiczne, niż w innych
tomach. Jednak jest kobietą silną i okazuje się również niezwykle namiętną, gdy
na swojej drodze spotyka Nikolai. Dla niego też życie zaczyna nabierać innych
barw, a priorytety i sens istnienia się zmieniają. W kochającym broń i
niebezpieczeństwo wojowniku rodzą są całkiem inne uczucia, o które siebie nigdy
nie podejrzewał.
Lara
Adrian Potęga
północy
Tom czwarty serii Rasa
Środka Nocy.
Rio, to bohater, który został skrzywdzony przez los. O jego tragedii
dowiadujemy się w tomie pierwszym. Walcząc wspólnie z Zakonem został
ciężko ranny w w wyniku eksplozji. Przyczyną tej katastrofy stała się
jego życiowa partnerka, która pragnęła, aby został on ranny i odszedł z
organizacji do bezpiecznej Mrocznej Przystani. Ułożyła się więc z wrogiem i
zdradziła Zakon. Przywódca Szkarłatnych Marek nic sobie jednak nie robił z
umowy, tylko chciał wykorzystać wiedzę do stworzenia zasadzki. Rio ucierpiał
najbardziej, a najgorsza była zdrada ukochanej. Wyrzekł się jej, a ona
popełniła samobójstwo. W leczeniu ran pomagała Tess. Za późno już jednak było
na całkowite wyleczenie. Jego ciało pokrywało wiele blizn, a on sam miał
wahania nastroju i problemy natury psychologicznej.
Po odkryciu pustej komory hibernacyjnej, Rio zostaje w Czechach, by zniszczyć
wszelkie dowody istnienia Rasy. Twierdzi, że po wykonaniu zadania pojedzie do
swojej rodzinnej Hiszpanii. Jednak jego plany są całkiem inne, a obejmują one
samobójstwo podczas wysadzania jaskini. Sprawa jednak znacznie mu się
przeciąga. Zanim wykona zadanie, do jaskini trafia przebywająca na wycieczce z
znajomymi Dylan Alexander. To duch zmarłej Dawczyni Życia Rio ją tam
przyprowadził, mówiąc, że ma kogoś ratować. Sprawy się komplikują, gdy Dylan
okazuje się być dziennikarką, która zrobiła zdjęcia na miejscu i wysłała je
wydawcy. Rio jest zmuszony zmienić plany i rusza za nią w pościg. Przetrzymuje
ją i zabiera najpierw do Berlina, potem do Bostonu. Dylan musi podjąć decyzję
po której jest stronie. To niesie ze sobą pewne konsekwencje. Jest rozdarta
między miłością do chorej matki, a miłością do Rio. Na dodatek widzi duchy
innych Dawczyń Życia, które ostrzegają o niebezpieczeństwie i makabrycznym
planie Dragosa, w którym istotną rolę odgrywa Prastary. Czy Rio przeciwstawi
się Zakonowi, który chce wyczyścić pamięć Dylan?
Ogólnie ta część jest dosyć ciekawa. Skupia się na uczuciach i odczuciach
różnych ludzi. Można powiedzieć, że mamy tu motyw Pięknej i Bestii. Jak w
każdej bajce, także i tu miłość powinna wygrać. Jest ona jednak przedstawiona w
sposób bardzo erotyczny, a więc nie dla dzieci. Po śmierci dawnego przywódcy
Szkarłatnych Marka (w tomie trzecim) pojawia się znacznie groźniejszy wróg, z
którym na pewno bohaterowie będą się jeszcze długo zmagać.
Lara
Adrian Przebudzenie
o północy
Tom trzeci serii Rasa
Środka Nocy
Eliza Chase pięć lat wcześniej straciła męża, który był wysoko postawionym
urzędnikiem Mrocznej Przystani. Parę miesięcy temu został zabity jej jedyny syn
Camdem, który pod wpływem narkotyku stał się Szkarłatnym. Postanawia pomścić
jego śmierć. Opuszcza bezpieczne schronienie i poluje na Sługi, którzy są
pozbawionymi duszy ludźmi - sługusami Szkarłatnych. Jednak coraz trudniej jest
jej zapanować nad swoim darem (słyszeniem złych myśli ludzi), który w pobliżu
sług staje się powodem potwornego bólu głowy i wyniszczenia organizmu. Podczas
jednego z polowań, niepostrzeżenie zapada wieczór, a ona ma na ubraniu krew
ofiary. To ściąga na nią atak Szkarłatnych. Z opresji ratuje ją zdziwiony
Tegan. Należy on do pierwszego pokolenia i jest jednym z najbardziej
niebezpiecznych wampirów. Wydaje się, że jest on pozbawiony uczuć i robi
wszystko aby tą opinię utrzymać. Jednak także on skrywa dawną tragedię. Mogą
sobie wzajemnie pomóc.
Eliza zdobywa paczkę, na której bardzo zależało Markowi - przywódcy
Szkarłatnych. Jest to dla niej śmiertelnie niebezpieczne, a wrogowie znają jej
twarz. Paczka zawiera stary dziennik zapisany dziwnymi symbolami. Tegan zabiera
ją do kwatery Wojowników. Wykorzystując swoje znajomości wyruszają w celu
wyjaśnienia zagadki do Berlina. Zanim jednak to nastąpi Eliza zawrze z Teganem
pewien pakt... Wszystkie wydarzenia prowadzą do konfrontacji między Elizą,
Teganem, Lucanem, a Markiem. Kto przeżyje?
Ta część bardzo mi się podobała. Oprócz wątku miłosnego dla dorosłych,
rozbudowana została fabuła. Jak tak dalej pójdzie, to następne części mogą
okazać się równie ciekawe. Cieszę się, że ta dotyczyła Tegana (który pod
wpływem dotyku potrafi czytać myśli i uczucia), bo to on w pierwszej części
wydał mi się dosyć charakterystyczną i interesującą postacią.
Lara
Adrian Szkarłat
północy
Część druga serii Rasa
Środka Nocy
Doktor Tess Culver prowadzi przychodnię weterynaryjną. W związku z natłokiem
prac zostaje dłużej w pracy. W pewnym momencie słyszy odgłosy dochodzące z
zaplecza. Widzi tam rannego, zakrwawionego mężczyznę. Chce mu pomóc, ten jednak
szybko wykorzystuje okazję i zagłębia kły w jej szyi. Mówi, że jej nie
skrzywdzi, ale Tess nie poddaje się bez walki. Goniony zbliżającym się wschodem
słońca wymazuje jej pamięć. Jednak w momencie, gdy napił się jej krwi związał
ją z sobą. Dopiero chwilę później Dante zauważa, że ma ona na dłoni znamię,
które świadczy, że jest Dawczynią Życia. Dla Wojownika to problem i stan,
którego nie chciał, a Tess wcale nie jest mu obojętna. Pragnie ją bronić i
wraca, problem stanowi powiązany z światem przestępczym Ben Sullivan...
Wojownicy - obrońcy Rasy, mimo zniszczenia ośrodka Szkarłatnych w ruinach
szpitala psychiatrycznego, ciągle muszą toczyć z nimi wojnę. W kwaterze
Wojowników zjawia się Sterling Chase z Mrocznych Przystani, który prosi Zakon o
pomoc w odnalezieniu zaginionych chłopców i pozbyciu się dilerów karmazynu -
narkotyku, który w krótkim czasie zmienia wampiry w rządnych krwi Szkarłatnych.
Za wszystkim prawdopodobnie stoi brat przywódcy Wojowników Lucana -
Marek. Intencje Sterllinga nie są do końca jasne. Część z nich stanowi Eliza...
W tej książce poznajemy paru nowych bohaterów, jednak stanowi ona dalsze losy
także tych z części pierwszej. Poznajemy także nowe talenty Dawczyń Życia. Tess
okazuje się osobą, która potrafi leczyć dotykiem, a Eliza słyszy wszystkie złe
myśli ludzi. Fabuła sprawia, że nie jest to zwykły romans i na pewno nie dla
dzieci.
Lara
Adrian Pocałunek
o północy
Tom pierwszy serii Rasa
Środka Nocy.
Lara Adrian za tą powieść została uhonorowana nagrodą księgarń Borders Books
Award 2007 dla najlepszego debiutu. Odniosła sukces także w innych krajach.
Gatunek, który reprezentuje to romans paranormalny.
Główną bohaterką jest zaczynająca karierę fotograficzną Gabrielle Maxwell. Na
zdjęciach stara się uchwycić piękno miejsc, które mało kto zauważa. Najczęściej
są to ciemne zaułki i opuszczone fabryki Bostonu. Sama nie wie, co ciągnie ją w
takie miejsca. Razem z przyjaciółmi świętuje swój sukces i sukces galerii
przyjaciela, który wystawił jej prace. Trafiają do nowo otwartego klubu La
Notte. Przyjaciele dobrze się bawią, ale Gabrielle czuje się nie na miejscu i
ma złe przeczucia. Dostrzega rzeczy, których inni nie zauważają. Jej uwagę
zwracają mężczyźni w czerni. Gdy wychodzi wcześniej z klubu jest świadkiem
pewnego incydentu, w końcu zauważa w ciemnym zaułku jak grupa sześciu mężczyzn
zabija chłopaka i pije jego krew. Przy pomocy błysku flesza z aparatu telefonu,
udaje jej się uciec. Świadkiem tego wydarzenia jest Lucan Thorne. Należy on do
Wojowników i zabija prawie wszystkich sprawców morderstwa. Od pierwszej chwili
czuje coś do Gabrielle i podąża za jej zapachem, pragnie ją chronić i chce by
była jego. Ona jedzie na policję i zgłasza co widziała. Nikt nie traktuje jej
poważnie, ciała nie ma, a zdjęcia są nieostre. Parę dni później w jej
mieszkaniu pojawia się Lucan i podaje się za policjanta. Nie pozostaje jej
obojętny... Niektóre plany Thornea krzyżuje odkrycie, że jest ona Dawczynią
Życia. Czy rozsądek i obowiązek wygrają z miłością?
Autorka stworzyła świat wampirów, który jednak różni się od stereotypu. Rasa,
to właściwie pradawni przybysze z kosmosu, którzy nauczyli się żyć wśród ludzi.
Wampirem nie zostaje się przez przemianę, ale przez urodzenie. Rodzą się tylko
męscy potomkowie. Matką może zostać tylko Dawczyni Życia, która ma specyficzne
DNA. Taki związek między nią, a wampirem trwa wieczność. Każdemu członkowi Rasy
grozi nałóg krwi i stanie się takim jak Szkarłatni, którzy nigdy nie mają dość
krwi i bez skrupułów mordują ludzi i pragną nad nimi zapanować. Zakon
Wojowników próbuje się im przeciwstawić i zabić, bo tylko w ten sposób mogą
innych uwolnić od szaleńców. Jak prawie w każdej książce śmiertelnym
zagrożeniem dla wampirów jest słońce. Są oczywiście także znakomitymi
kochankami, a wątki erotyczne są dosyć mocno rozbudowane w książce, to
powoduje, że jest ona raczej dla dorosłych.
Tanith
Lee Zabójca
umarłych
Tajemniczy, kulejący i odziany w czerń Parl Dro, zwany także Królem Mieczy
przemierza drogi i pozbywa się żywomorów z doczesnego świata. Budzi strach.
Jest zarówno oczekiwany jak i nienawidzony. Pewnego dnia trafia do domu na
wzgórzu, gdzie mieszkają dwie siostry Cilny i Ciddey Soban. Jedna z nich jest
nie żyje, a druga, która znała się trochę na czarach i ziołach przywołała ją do
życia. Parl Dro niszy łącznik wiążący ją ze światem żywych i duch znika.
Zrozpaczona siostra planuje się zemścić, topi się i wraca jako żywomór.
Świadkiem wydarzeń jest Myal Lemyal, który podąża za Królem Mieczy do miasta
umarłych Ghyste Mortua, zwanego kiedyś Tulotef. Podobno jego granic nie może
przekroczyć żywy człowiek. Za nimi idzie żerująca na Myalu i pełna nienawiści
Siddey...
Tanith Lee jest autorką wielu książek, a także scenariuszy. W Polsce wydano
znikomą tego część. Pisze zarówno dla dzieci jak i dorosłych. Jest to pierwsza
jej książka z którą się zetknęłam. Z pewnością jest ona ciekawa,
tajemnicza, a zakończenie zaskakujące. Poruszono wiele problemów, które w
naszym realnym świecie są nadal aktualne. Podoba mi się styl pisania autorki,
która oddaje klimat opisywanych miejsc, a wszystkich tajemnic nie wyjaśnia do
końca, pozostawiając pewne niedopowiedzenia (np. wątek Cinnabar). Zakończenie
książki może być początkiem następnej opowieści.
Trudi
Canavan Szepty
Dzieci Mgły i inne opowiadania
Książka stanowi zbiór opowiadań, które Canavan pisała w różnych latach.
Pierwsze z nich to Szepty
Dzieci Mgły. W 1999
roku dostało one nagrodę "Aurealis". Główną bohaterką jest sora Velarin
Initha, która kiedyś pracowała na dworze, a obecnie dzięki swoim
ponadprzeciętnym zdolnością ochrania karawanę. Dzięki niej wielu ludziom udaje
się przeżyć. Mając możliwość powrotu do luksusowego życia w królewskich
kręgach, pozostaje przy karawanach. Dostrzega błahość problemów dworskich i
swoje czarodziejskie umiejętności woli wykorzystywać w lepszym celu. Mamy tu
także problem poczucia niskiej wartości i wpływu ludzkiej opinii na nas i na
innych.
Drugie opowiadanie do Szalony Uczeń. Opowiadanie ze świata Czarnego
Maga. Jeżeli ktoś czytał już Trylogię Czarnego Maga miał
okazję poznać tą historię. Mamy tutaj ucznia Tagina, który uczy się czarnej
magii, a następnie zabija swojego nauczyciela. Posiadanie mocy tak mu się
podoba, że ucieka przed Gildią, morduje innych magów, a także całe wioski, by
stać się jeszcze silniejszym. W końcu trafia do pałacu w Imardinie, a jego moc
jest nie do pokonania. Jedyną osobą, do której coś czuje jest towarzysząca mu
siostra Indria. Po wielkich rozterkach decyduje się w końcu zakończyć
destrukcyjne działania brata. Podaje mu truciznę i ginie razem z nim.
Uwolnienie mocy powoduje zniszczenie znacznej części miasta. Spotykamy się tu z
problem miłości, lojalności i uczciwości. Okazuje się, że nie dla każdego może
być dostępna wyższa magia.
Kolejne opowiadanie to Markietanka. Reny bierze udział w
Konkwiście, czyli pozornym jednoczeniu krajów poprzez działania wojenne. Do
swojego namiotu przygarnia markietankę Kalę, która oprócz pomocy np. w
przygotowaniu posiłków, pełni i "inne" usługi. Okazuje
się, że żyje ona tysiące lat, a młodość zyskuje dzięki pobieraniu energii,
uwalnianej podczas śmierci człowieka. To samo czyni król czarownik Dael i z
tego powodu rozpętał wojnę. Dochodzi do starcia... Mamy tu problem życia i
śmierci, która czasami może być przez kogoś wyczekiwana.
Następne opowiadania dzieją się współcześnie. W Przestrzeń dla siebie,
pojawia się tajemniczy pokój, w którym czas stoi w miejscu, a my możemy
nadrobić wszystkie zaległości. Korzysta z tego nowa właścicielka domu, która
tworzy wspaniałe obrazy, osiąga sukces i pieniądze. Pojawia się jednak i skutek
uboczny. O tyle dni ile przebywa się w tajemniczym pokoju, o tyle się starzeje.
Główna bohaterka, która jest autorką zapisków w swoim pamiętniku staje się więc
młodą starą osobą.
Biuro rzeczy znalezionych, to historia, która zaczyna się od
pozostawionej w pociągu parasolki. Mimo ostrzeżeń Proszę wziąć tylko
to, co należy do pani, Trinity Hunder nie znajdując swojej parasolki,
zabiera z biura rzeczy znalezionych inną, zakurzoną, po którą nikt już się
raczej nie zjawi. To niesie ze sobą pewne konsekwencje. Gdziekolwiek się
znajduje pada deszcz, a sytuacja znaczne się pogarsza. Nie zanosi jednak tego
deszczu, tam gdzie by był potrzebny, a jedynie oddaje parasolkę.
Wszystkie opowiadania są bardzo ciekawe. Do każdego dołączone jest krótkie
posłowie autorki. Mają one różne formy i różną tematykę. Jedne dzieją się w
wymyślonym świecie, inne są jak najbardziej współczesne. Można je czytać nie
tylko jako pewno rodzaju historie, ale także zagłębiać się w ich przesłanie
i sens.