Trudi
Canavan Łotr
Druga część Trylogii
Zdrajcy.
Lorkin dalej pozostaje w Azylu. Mówczyni Kalia pragnie posiąść uzdrowicielską
moc Lorkina. Uprowadza go, pozbawia siły i wbrew jego woli odczytuje myśli i
poznaje tajniki uzdrawiania. Z opresji ratuje go Tyvara i Savara. W zamian za
kradzież wiedzy, Lorkin poznaje tajemnicę wytwarzania magicznych klejnotów.
Otrzymuje także specjalnie polecenie od Królowej Zdrajczyń, by negocjował
porozumienie między Zdrajczyniami, a Krainami Sprzymierzonymi. Tyvara
odprowadza go przez góry. Wyznają sobie miłość i Lorkin uczy się "śmierci
kochanków".
Nowym asystentem Dannyla w Sachace zostaje uzdrowicielka Merria. Jako Ambasador
Elyne do Arvice przybywa Tayend. Komplikuje to sprawy Dannyla z ashaki Achati.
Cała trójka wyrusza na ziemie plemion Duna w poszukiwaniu wiedzy na temat
dawnej magii, a zwłaszcza kamienia magazynującego. Strażnicy Wiedzy udzielają
informacji tylko Ambaadorowi Gildii.
Sama Gildia Magów także zmaga się z problemami. Jednym z nich są Lilia i Naki,
które same uczą się czarnej magii. Naki przy jej pomocy zabija swojego ojca, a
winę zrzuca na Lilię. Posiadając dawny pierścień matki, który blokuje czytanie
myśli, wprowadza Soneę w błąd i nie przyznaje się do posiadanych umiejętności.
Zaczyna współpracować z Skellinem. Próbuje zabić swoją dawną przyjaciółkę.
Z więzienia wydostaje się matka Skellina. Cery i Sonea próbują zastawić na
niego pułapkę. Pomaga im córka Złodzieja Anyi, a także Dorrien, który zastępuje
Regina.
Książka kończy się bardzo ciekawie, albowiem Czarny Mag Sonea wraz z
pomocnikiem, ma wyruszyć do Sachaki i w tajemnicy pertraktować z Zdrajcami. Jej
obowiązki przejmie Czarny Mag Kallen. W tej części dużo miejsca poświęcono na
uczucia, które mogą być zarówno piękne jak i krzywdzące dla innych. Dowiadujemy
się także, kto posiada trzeci krwawy klejnot Akkarina. Teraz pozostaje jedynie
czekać, aż ukaże się ostatnia księga - Królowa Zdrajców, a to dopiero w 2012 (według Wikipedii.
Trudi
Canavan Wielki
Mistrz
Trzecia księga Trylogii
Czarnego Maga.
Sonea po wygranej walce z Reginem zyskała pewien szacunek. Nikt już jej nie
dręczy. Nie może jednak zapomnieć tego co robił Akkarin i jego tłumaczenia o
zagrożeniu ze strony Sachaki. Aby udowodnić jej, że nie kłamie, Wielki Mistrz
zabiera ją podziemnymi przejściami do dzielnicy slumsów, gdzie więziony jest
sachakański niewolnik, który w magiczny sposób mordował ludzi i pobierał od
nich moc. Akkarin uczy Soneę czytać myśli wbrew woli danej osoby. Gdy odczytuje
ona myśli niewolnika przekonuje się, że Wielki Mistrz mówił prawdę. Daje jej to
dużo do myślenia. Akkarin opowiada jej historię swoich podróży i niewolnictwa w
Sachace, a także jak nauczył się czarnej magii i jak długo zna swojego służącego
Takana. Nowicjuszka o silnym poziomie magii postanawia mu pomóc. Na początku
staje się podobnie jak Takan źródłem i użycza mu swojej mocy. Kiedy Akkarin
zostaje ranny w walce, prosi go i w końcu przekonuje aby nauczył ją czarnej
magii. Wybierają się do tunelów i przedostają do mieszkania, gdzie znajduje się
Ichani. Sonea wykorzystując przypadkową okazję zabija ją czarną magią. Jednak
przed swoją śmiercią Sachanka zdążyła zabić rodzinę maga w Gildii i zrzucić
oskarżenie na Wielkiego Mistrza. Rada Gildii, aby potwierdzić oskarżenia
przeszukuje dom Akkarina, podczas jego nieobecności i znajduje w pokoju Sonei
zakazane księgi o czarnej magii, dostaje się także do piwnicy, gdzie dowodów
czarnej magii jest znacznie więcej. Oboje zostają aresztowani. Na rozprawę przybywa
król Kyralii. Wielki Mistrz wyjawia całą prawdę i mówi o powodach dla których
używał czarnej magii, która kiedyś była nazywana wyższą magią. Ostrzega przed
najazdem Ichanich. Gildia jednak nie wierzy w jego słowa. Odsyłają oboje do
Sachaki, gdzie grozi im śmierć. Wyrok obwieszczają publicznie. Tym sposobem
przyspieszają atak. Tylko Akkarin i Sonea mogą uratować Kyralię...
Trzecia księga jest jeszcze lepsza niż pozostałe. Mamy także wątek miłosny
między dwójką głównych bohaterów, a zakończenie ... nieoczekiwane. Dawno nie
czytałam czegoś, co "wchłonęło" mnie tak mocno. Ta książka wywołuje
emocje! Polecam dla każdego.
Trudi
Canavan Nowicjuszka
Druga część Trylogii
Czarnego Maga
Sonea rozpoczyna naukę w Gildii Magów. Niestety jako dziewczyna ze slumsów
przez wielu nowicjuszy traktowana jest z niechęcią. Prym w dokuczaniu i
intrygach wiedzie Regin. Sonea znajduje oparcie w swoim mentorze Rothenie,
który traktuje ją jak córkę. Aby uwolnić się od klasy Regina, pilnie się uczy i
zdaje egzaminy do grupy semestralnie wyższej. Niestety prześladowca wkrótce
robi to samo. Poznaje także syna Rothena - Dorriena, który przyjechał w
odwiedziny do ojca, a sam pracuje w przygranicznej wiosce jako uzdrowiciel.
Zaczyna interesować się Soneą i pomaga w kłopotach z bandą Regina. Dannyl
zostaje mianowany II Ambasadorem Gildii i wyjeżdża do Elyne. Na prośbę Lorena,
później Rothena zaczyna poszukiwać śladów przeszłości Wielkiego Mistrza.
Poznaje także Tayenda - uczonego z Wielkiej Biblioteki w Elyne, który pomaga mu
w poszukiwaniach. Wkrótce dowiadujemy się o preferencjach Dannyla.
Wielki Mistrz Akkarin wyczytuje z myśli swojego przyjaciela i zarazem
administratora Lorena, iż wie on o jego praktykach czarnej magii. Tworzy dla
niego krwawy pierścień, by mógł słyszeć i widzieć wszystkie myśli i czyny
Lorena. Żąda opieki nad Soneą i czyni ją swoją nowicjuszką. Grozi Rothenowi, że
zabije dziewczynę jeśli on go wyda, a Sonei, że zabije Rothena. Decyzja
przyjęcia nowicjuszki wzbudza wielkie zainteresowanie i zazdrość w Gildii.
Niestety pozorny spokój trwa krótko i Regin znów zaczyna atakować. Ma do pomocy
coraz więcej osób, a Wielki Mistrz nie reaguje. W końcu Sonea za namową Dorriena
wyzywa Regina na pojedynek na arenie...
Ten tom jest tak samo ciekawy jak poprzedni. Na końcu Sonea znowu dowiaduje się
czegoś o Akkarinie. Nadal mu jednak nie ufa. Zaletą książki jest to, iż nie
mogę przewidzieć jej akcji i naprawdę mnie "pochłania".
Trudi
Canavan Gildia
Magów
Pierwsza część Trylogii
Czarnego Maga
Sonea jest dziewczyną ze slumsów wychowywaną przez ciotkę i wója. Dowiadując
się o zasadzce, którą gwardziści przygotowali na jej dawnych znajomych, chce
ich ostrzec i przypadkowo znajduje się w centrum zamieszek. Co roku obchodzone
jest święto Czystki, gdy magowie oczysczają ulice Imardinu z włóczęgów i
żebraków. Zagniewana Sonea rzuca kamieniem w maga i przypadkowo posługuje się
magią. Tworzy się wielkie zamieszanie, a magowie przez pomyłkę zabijają
chłopca. Dziewczyna z pomocą przyjaciela Cerrego ucieka, przekonana, że magowie
chcą ją zabić. Odtąd jest poszukiwana przez Gildię, która ostrzega, że jeżeli
nie nauczy się kontroli nad swoją mocą to zginie. Pomagają jej Złodzieje, a
magowie mają wielkie problemy z jej zlokalizowaniem. Niezauważona zakrada się
nawet z Cerrym na teryny Gildi, gdzie jest świadkiem niedozwolonych praktyk,
którymi posługuje się Wielki Mistrz. Nie zdaje sobie jednak sprawy z tego co
widziała. W końcu magia zaczyna przejmować kontrolę i Sonea traci nad nią
kontrolę stanowiąc zagrożenie dla wszystkich. Zostaje schwytana przez Gildię.
Opiekę nad nią roztacza Rothen, który traktuje ją jak córkę i namawia na
rozpoczęcie nauki w Gildii. O tę możliwość walczy również Fergun, który był
ofiarą kamienia rzuconego przez Soneę i twierdzi, że jako pierwszy zauważył jej
talent. Aby osiągnąć cel nie waha się nawet przed szantażem i uwięzieniem Cerrego.
Podczas czytania myśli Sonei Administrator Gildii Lorlen przypadkowo odkrywa
sekret Akkarina - Wielkiego Mistrza...
Bardzo dobrze scharakteryzowano miasto Imardin z jego wszystkimi bogatymi i
biednymi dzielnicami, oraz licznymi tunelami. Wspaniale przedstawiono
bohaterów, którzy nie są jednoznaczni. Warto przeczytać tę książkę. Mnie
"wciągnęła" i nie dziwię się, że cały cykl ma taką popularność. Już
nie mogę się doczekać na przeczytanie kolejnej części. Jak we wszystkich
książkach Canavan wydawanych w Polsce także i tu okładka jest interesująca, a
nawet intrygująca.
Trudi
Canavan Uczennica
Maga
Prequel Trylogii
Czarnego Maga.
Książka została napisana po wydaniu całej Tryologiii opisuje wydarzenia wcześniejsze. Autorka wyjaśnia sprawy, które
zostały niedopowiedziane w poprzednich książkach o Kyralii.
Główną bohaterką jest Tessia - córka uzdrowiciela, która pomaga ojcu w wykonywaniu
swoich obowiązków. W Mandryn (wiosce Mistrza Dakona) przebywa Sachakanin
Tekada. Dokonuje on pobicia swojego niewolnika Hanary. Tessia wraz z ojcem
zajmuje się jego leczeniem. Podczas jednej z takich samotnych wizyt Tessia musi
zmagać się z "zalotami" Tekady. Nieświadomie posługuje się magią. W
ten sposób zostaje odkryty jej talent magiczny, a Mistrz Dakon jest zobowiązany
uczyć samorodną magiczkę. Dołącza do jego, prawie już wyedukowanego ucznia
Jayana. Podczas wyjazdu magików do Imardinu, Tekada, który marzy o podboju
Kyralii napada na przygraniczny Mandryn i morduje wszystkich bezbronnych ludzi.
Na tym jego podboje się nie kończą, a Kyralianie muszą zjednoczyć się w walce z
Sachaką.
Poznajemy także losy uzdolnionej magicznie Sterii, która po wielu latach, na
życzenie ojca wraca do niego do Arvice. Dowiadujemy się jak wygląda życie
kobiet i niewolników w Sachace i jak powstały Zdrajczynie.
Okazuje się, że wojna może zmienić osobowość wielu ludzi i wyciągnąć z nich
najgorsze rzeczy. Przykładem może być Narvelan. To jemu w końcu zawdzięczamy
użycie kamienia magazynującego i powstanie pustyni na dużym przygranicznym
obszarze Sachaki.
Jednak nawet w trudnych czasach możemy odnaleźć miłość i dobro. Jayan
przyczynia się do założenia po wojnie Gildii, a Tessia wykorzystuje w
innowacyjny sposób magię. Używa jej do leczenia.
Uczennicę Maga początkowo dosyć nudno się
czytało, a akcja toczyła się powoli. Dopiero gdzieś w połowie akcja trochę
przyspieszyła i stała się ciekawsza. Dobrze oddano charakter bohaterów i ich
dylematy moralne. Książka nie jest zła, ale raczej moją ulubioną nie
zostanie. Niezależnie od tego i tak z ciekawością przeczytam tak
wychwalaną Trylogię
Czarnego Maga.
Trudi
Canavan Głos
Bogów
Trzecia część serii Era
Pięciorga
Auraya, która zrezygnowała z roli Białej, nadal pozostaje kapłanką i próbuje
już się nie sprzeciwiać bogom. Jest to bardzo trudne, ponieważ Huan stała
się jej śmiertelnym wrogiem, a liczyć na pomoc może jedynie od Chaia. Bogini
Huan rozkazała ludowi Si zaatakować Pentadrian. Ma to być zemsta, za intrygi,
manipulacje i potajemne nawracanie, które stosowali Pentadrianie. Auraya może
towarzyszyć Siye i ich leczyć, ale nie może wziąć udziału w walce. Tymczasem
atak okazuje się pułapką i Si trafiają do więzienia. Auraya przystaje na
propozycję Neukana, że codziennie będzie uwalniał jednego Si, jeżeli ona
zgodzi się zostać.
Piątą Białą zastępuje Emerhal. Brak jej jednak wrażliwości poprzedniczki.
Częściowo jej sumieniem pozostaje doradca Danjin.
Mirar przebywa w Ithanii Południowej. Postanawia ujawnić swoją tożsamość. Na
zaproszenie (którego nie może odrzucić) Czwartego Głosu Genzy wyrusza z nią do
Sanktuarium.
Neukan nie zamierza uwolnić Aurayi. Więzi ją w Pustce w podziemiach
Sanktuarium. Nie mogąca korzystać z magii, jest bezbronna, poniżana i podupada
na zdrowiu. Otuchy dodaje jej Mirar, z którym rozmawia poprzez senne łącze i
jej zwierzątko veez, któremu udaje się przemknąć do więzienia.
Emerhal szuka Zwoju wspólnie z Myślicielami. Wkrótce odkrywa co go stanowi i
udaje jej się go odczytać. Wspólnie z innymi dzikimi: Bliźniętami (Tamun i
Surim), Mewą i Mirarem poznają sekret pozbycia się bogów. Czy Aurayi uda się
uciec i będzie szóstą nieśmiertelną potrzebną do przeprowadzenia planu?
Cyrklianie wyruszają na wojnę z Pentadrianami. Wszystko nadzorują bogowie...
Ta część w porównaniu do poprzedniej jest bardziej '"wciągająca".
Akcja toczy się szybciej, a my nie możemy doczekać się zakończenia. Cały cykl Era Pięciorga uważam za udany i warty przeczytania. Tłumaczenie wydaje
mi się bardzo dobre, a z pewnością nie należało do łatwych ze względu na cały
fantastyczny świat. Na końcu każdej części autorka umieściła słowniczek z
nazwami zwierząt, roślin itd.
Trudi
Canavan Ostatnia
z Dzikich
Druga część cyklu Era pięciorga.
Po przegranej wojnie z Cyrklianami Pentadrianie postanawiają w bardziej
pokojowy sposób przekonać innych do swojej wiary. Zabitego przez Aurayę Kuara
zastępuje nowy Pierwszy Głos - Nekaun. Poznajemy także Reivan, która pomaga
znaleźć wyjście z kopalni wycofującym się Pentadrianom i wkrótce zostaje
towarzyszką Drugiego Głosu - Imenji. Leiard odchodzi z placu boju w
towarzystwie prawdopodobnie ostatniej z Dzikich - wiedźmy Emerhal. Pomaga mu
ona w rozpoznaniu swojej tożsamości. Okazuje się, że jest on Mirarem -
założycielem Tkaczy Snów. Aurayę dręczą koszmary związane z bitwą. Ciągle widzi
ciała zabitych, oskarżające ją o swoją śmierć. Wkrótce jej wielkim zmartwieniem
staje się lud Si, którego opanowuje zaraza sercożera. Pomaga zwalczać chorobę.
Spotyka swojego byłego kochanka Mirara, który zaczął już leczyć chorych.
Uczy on ją swojego daru uzdrawiania i zostaje zdemaskowany przez bogów.
Auraya jako jedna z Białych otrzymuje rozkaz zabicia Mirara...
W tej części dokładniej poznajemy także wodny lud Elai. Córka króla Imi,
wykorzystując sytuację, ucieka swojej opiekunce i samowolnie wypływa z
chronionego miasta. Zostaje porwana przez piratów. Na swej drodze spotyka również
Pentadrian...
Emerhal zaczyna szukać innych Dzikich, czyli magicznie obdarzonych
nieśmiertelnych, którzy ukrywają się przed bogami. Dowiaduje się o Zwoju Bogów
i pragnie go odszukać.
Trudi Canavan w drugiej części nie stworzyła zbyt szybkiej akcji, ale
odpowiedziała na szereg pytań, które nasunęły się po przeczytaniu części
pierwszej. Rozbudowała więcej wątków i jeszcze dokładniej opisała ten wspaniały
magiczny świat.